Ludzie byli przekonani, że pies opłakuje zmarłą osobę, ale wkrótce stało się jasne, że powód jego zachowania był zupełnie inny.

Zdjęcie psa siedzącego w małym dole pod nagrobkiem niespodziewanie przyciągnęło ogromną liczbę osób. Obraz szybko rozprzestrzenił się po internecie, krążąc z jednej strony na drugą. Użytkownicy wpatrywali się w nieruchomą sylwetkę zwierzęcia, otaczającą je ziemię i kamień górujący nad tym dziwnym schronieniem. Samo otoczenie zdawało się sugerować tylko jedno wytłumaczenie: pies przyszedł odwiedzić mężczyznę, którego kiedyś kochał, a teraz nie chciał opuścić miejsca wiecznego spoczynku.

To przypuszczenie wydawało się całkiem prawdopodobne. Często zdarzało się, że wierne zwierzęta wracały do ​​grobów swoich właścicieli, spędzając tam długie godziny i nie chcąc opuszczać miejsca związanego z osobą zmarłą. Krążyły również opowieści o psach pozostających tam, gdzie ostatni raz widziały swojego właściciela, jakby wciąż czekając na jego powrót. Dlatego fotografia natychmiast wzbudziła współczucie. Ludzie mieli wrażenie, że są świadkami cichego żalu istoty niezdolnej do zrozumienia i zaakceptowania ostatecznego rozstania.

Jednak pierwsze wrażenie okazało się mylne. Pies nie strzegł grobu swojego właściciela ani nie spędzał dni przy nagrobku z tęsknoty za zmarłym. To zupełnie inna więź trzymała go w glinianym zagłębieniu. Historia kryjąca się za fotografią była również historią oddania, ale skierowanego nie ku przeszłości, lecz ku tym, których życie i bezpieczeństwo całkowicie od niej zależało. Zwierzę wybrało to ciasne miejsce nie po to, by opłakiwać stratę, lecz by chronić tych, których wciąż można było uratować.

Pracownicy cmentarza zauważyli psa nie tylko ze względu na jego nietypowe miejsce pobytu. Przyciągnął ich również fakt, że zwierzę przebywało w płytkim dole, który najwyraźniej samo wykopało, przez prawie cały dzień. Nie wykazywało żadnych oznak odejścia, nawet gdy w pobliżu pojawili się ludzie. Pies jedynie czujnie obserwował sytuację, starając się pozostać jak najbliżej ziemnego schronienia. Było oczywiste, że nie ma innego bezpiecznego schronienia i nie zamierza opuszczać miejsca, które znalazł.