„Będziemy świętować rocznicę bez ciebie!” – oznajmił mój mąż. Ale kiedy teściowa otworzyła mój prezent na oczach gości, uroczystość zakończyła się takim skandalem, że Rusłan bał się wspominać ten wieczór przez długi czas…

Lidia Iwanowna zamarła.

A potem krzyknęła tak głośno, że muzyk przestał grać.

— CO TO ZA PIEPRZ?!

Krok 3: Telefon z restauracji

Elena siedziała w parku niedaleko fontanny.

Na jej kolanach leżała torebka z prawdziwym pierścionkiem jej babci.

Przyglądała się, jak wiatr porusza żółtymi liśćmi, gdy zadzwonił telefon.

Rusłan.

"CO ZROBIŁEŚ?!" krzyknął zamiast przywitać się.

Elena odsunęła telefon od ucha.

- Dobry wieczór, Rusłanie.

- Wsunąłeś mamie podróbkę!

- Tak.

- Czy rozumiesz, jaką hańbę wywołałeś?!

— Czy kiedykolwiek powiedziałem, że daję prawdziwe złoto?

Mąż zamilkł.

„W pudełku była kartka” – kontynuowała Elena. „Wszystko tam jest napisane”.

- Chciałeś nas specjalnie upokorzyć!

„Chciałam pokazać, że pierścionek mojej babci nie jest prezentem, którego można żądać.

Rusłan głośno westchnął.

- Mama płacze! Wszyscy goście patrzą!

- Kiedy wczoraj powiedziałeś, że nie zostałem zaproszony na rocznicę, wcale ci to nie przeszkadzało.

- To co innego!

Elena nie mogła powstrzymać się od uśmiechu.

„Oczywiście. Kiedy jestem upokorzony, to decyzja rodziny. Kiedy twoja matka się denerwuje, to tragedia”.

Mąż mówił ciszej:

— Lena, chodź. Przynieś prawdziwy pierścionek. Wszystko naprawimy.

Spojrzała na aksamitne pudełko w swojej torbie.

- Nie, Rusłanie. Prawdziwy pierścień zostanie u mnie.

- Musisz!

- Nic takiego.

Elena zakończyła rozmowę.

I po raz pierwszy od wielu lat nie chciała od razu oddzwonić i załagodzić konfliktu.

Etap 4. Bankiet wymagał nowych pieniędzy

Godzinę później telefon zadzwonił ponownie.

Tym razem zadzwoniła sama Lidia Iwanowna.

- Elena, przyjdź natychmiast do restauracji!

- Po co?

„Zniszczyłeś mi wakacje! Teraz musisz to naprawić!”

- W jaki sposób?

„Przynieś prawdziwy pierścionek. I zapłać za dodatkowe zamówienia. Postanowiliśmy przedłużyć bankiet, ale Rusłan twierdzi, że nie ma wystarczająco dużo pieniędzy na karcie”.

Elena powoli zamknęła oczy.

Oto jest.

Nawet po publicznym wykluczeniu jej z listy gości, to jej nadal przedstawiano rachunek.

- Lidio Iwanowno, za swoją część pierwszego bankietu zapłaciłem z góry.

- I co?!

— Reszta wydatków mnie nie dotyczy.

Teściowa aż się zakrztusiła z oburzenia.

- Jak śmiesz?! Jestem matką twojego męża!

— A ja jestem jego żoną. Tą, której nie chciałeś widzieć przy świątecznym stole.

- Zniszczysz naszą rodzinę!

Elena spojrzała na ciemne okna restauracji za drzewami.