Lidia Iwanowna zamarła.
A potem krzyknęła tak głośno, że muzyk przestał grać.
— CO TO ZA PIEPRZ?!
Krok 3: Telefon z restauracji
Elena siedziała w parku niedaleko fontanny.
Na jej kolanach leżała torebka z prawdziwym pierścionkiem jej babci.
Przyglądała się, jak wiatr porusza żółtymi liśćmi, gdy zadzwonił telefon.
Rusłan.
"CO ZROBIŁEŚ?!" krzyknął zamiast przywitać się.
Elena odsunęła telefon od ucha.
- Dobry wieczór, Rusłanie.
- Wsunąłeś mamie podróbkę!
- Tak.
- Czy rozumiesz, jaką hańbę wywołałeś?!
— Czy kiedykolwiek powiedziałem, że daję prawdziwe złoto?
Mąż zamilkł.
„W pudełku była kartka” – kontynuowała Elena. „Wszystko tam jest napisane”.
- Chciałeś nas specjalnie upokorzyć!
„Chciałam pokazać, że pierścionek mojej babci nie jest prezentem, którego można żądać.
Rusłan głośno westchnął.
- Mama płacze! Wszyscy goście patrzą!
- Kiedy wczoraj powiedziałeś, że nie zostałem zaproszony na rocznicę, wcale ci to nie przeszkadzało.
- To co innego!
Elena nie mogła powstrzymać się od uśmiechu.
„Oczywiście. Kiedy jestem upokorzony, to decyzja rodziny. Kiedy twoja matka się denerwuje, to tragedia”.
Mąż mówił ciszej:
— Lena, chodź. Przynieś prawdziwy pierścionek. Wszystko naprawimy.
Spojrzała na aksamitne pudełko w swojej torbie.
- Nie, Rusłanie. Prawdziwy pierścień zostanie u mnie.
- Musisz!
- Nic takiego.
Elena zakończyła rozmowę.
I po raz pierwszy od wielu lat nie chciała od razu oddzwonić i załagodzić konfliktu.
Etap 4. Bankiet wymagał nowych pieniędzy
Godzinę później telefon zadzwonił ponownie.
Tym razem zadzwoniła sama Lidia Iwanowna.
- Elena, przyjdź natychmiast do restauracji!
- Po co?
„Zniszczyłeś mi wakacje! Teraz musisz to naprawić!”
- W jaki sposób?
„Przynieś prawdziwy pierścionek. I zapłać za dodatkowe zamówienia. Postanowiliśmy przedłużyć bankiet, ale Rusłan twierdzi, że nie ma wystarczająco dużo pieniędzy na karcie”.
Elena powoli zamknęła oczy.
Oto jest.
Nawet po publicznym wykluczeniu jej z listy gości, to jej nadal przedstawiano rachunek.
- Lidio Iwanowno, za swoją część pierwszego bankietu zapłaciłem z góry.
- I co?!
— Reszta wydatków mnie nie dotyczy.
Teściowa aż się zakrztusiła z oburzenia.
- Jak śmiesz?! Jestem matką twojego męża!
— A ja jestem jego żoną. Tą, której nie chciałeś widzieć przy świątecznym stole.
- Zniszczysz naszą rodzinę!
Elena spojrzała na ciemne okna restauracji za drzewami.
