W chwili, gdy przekroczyłam próg naszego domu, wiedziałam, że wydarzyło się coś strasznego.
Mój mąż, Robert, stał w przedpokoju. Zamiast mnie przywitać, wpatrywał się w moją walizkę, jakby od tygodni obawiał się tej chwili.
— Gdzie są dziewczynki? — zapytałam.
— Na górze — odpowiedział cicho.
Pospieszyłam w stronę schodów, wołając je po imieniu.
— Emily! Sarah! Mama wróciła!
Zwykle natychmiast zbiegały na dół, żeby mnie przytulić. Tym razem odpowiedziała mi cisza.
Po chwili usłyszałam odgłos zamykanych drzwi sypialni.
Kiedy moja siedemnastoletnia córka, Emily, w końcu się pojawiła, miała na sobie zdecydowanie za duży sweter. Jej młodsza siostra, Sarah, szła za nią, unikając mojego wzroku.
Pospieszyłam do nich, żeby je objąć.
Ale Sarah cofnęła się gwałtownie.
— Kochanie, co się stało?
