Zniknęła w górach na 3 lata

Powiedział jej kiedyś , że sowa potrafi odnaleźć drogę w ciemnościach, nie zapominając o świecie , który się za nią kryje .

Nigdy nie wiedziała , że ​​zrobił to dla niej .

Nie potrafiła powiedzieć , czy umieścił go tam sam , czy powierzył go komuś innemu .​

Jednak przesłanie było niewątpliwie osobiste .

Mahmoud przyjrzał się małej rzeźbie .

„ Tęsknisz za nim?”

Layan spojrzał w stronę gór .

"Czasami."

Jej ojciec nic nie powiedział .

„Pomógł mi przetrwać ” – kontynuowała . „Ale popełnił też błędy ”.

Mahmud skinął głową.

„Obie rzeczy mogą być prawdą”.

Trzymała sowę przy piersi .​​

Przez lata nie mogła pojąć , jak to możliwe , że ktoś może ją chronić , a mimo to nie zapewnić jej potrzebnej pomocy .

Teraz zaczynała akceptować , że wdzięczność nie oznaczała ignorowania tego , co poszło nie tak .​​

Potrafiła docenić życie , które Imran pomógł ocalić .

Potrafiła również przyznać się do straconych lat .​

I mogła wybrać, co stanie się dalej.

Wybór powrotu do domu​

Zanim wyszedł, Mahmoud zapytał Layana , czy chciałby podejść bliżej wejścia do jaskini .

Odwróciła się w stronę odległego zbocza wzgórza.

Skały wznosiły się stromo ponad drzewa .

Gdzieś pod nimi znajdowała się komnata , w której spędziła trzy lata .

Wyobraziła sobie znajome kamienne mury .

Dźwięk kapiącej wody .​

Stare koce .

Zeszyty ułożone w suchym kącie .​

Przez chwilę poczuła dziwny ból tęsknoty .​​​

Jaskinia ją przestraszyła , odizolowała i zabrała jej lata , których już nigdy nie odzyska .

Ale stało się też czymś znajomym.

Nauczyła się tam przetrwać .