Zniknęła w górach na 3 lata

Policjant podał mu adres szpitala .​

Mahmud wyszedł niemal natychmiast.

Ledwo pamiętał podróż .​

W szpitalu członek personelu poprowadził go korytarzem do cichego pokoju badań .​​​​​

Zbliżając się do drzwi , zwolnił kroku .

Nagle poczuł strach .

Obawiałem się , że coś zostało źle zrozumiane.

Bał się , że otworzy drzwi i zobaczy nieznajomego .​

Obawiam się , że trzy lata nadziei znikną w jednej chwili .

Wtedy drzwi się otworzyły.

I Layan tam był .

Siedziała na brzegu szpitalnego łóżka , ubrana w czysty sweter , który ktoś jej dał .​

Jej włosy były krótsze , niż pamiętał .

Jej twarz stała się szczuplejsza.

Na jednej brwi znajdowała się słaba blizna .

Ale jej oczy były takie same.

"Layan?"

Spojrzała w górę.

Przez chwilę zdawała się nie rozpoznawać starszego mężczyzny stojącego w drzwiach .​​​

Jego włosy stały się bardziej siwe.

Zmarszczki wokół jego oczu były głębsze .

Trzy lata żałoby go zmieniły .​

Potem szepnęła : „Tato?”

Mahmoud przeszedł przez pokój .

Objął ją ramionami .​​

Przez chwilę pozostała sztywna .​​

Potem jej ręce uniosły się i chwyciły go za tył kurtki .

Ukrył twarz w jej ramieniu .​

„Moja córka. Moja córka.”

Zaczęła drżeć .

"Przepraszam ."

Odsunął się .

"Co?"