Ratunek , który stał się śledztwem
Wydobycie Layana na powierzchnię nie było prostą sprawą .
Była w stanie chodzić , chociaż poruszała się ostrożnie i najwyraźniej poruszała się tylko na jednej nodze .
Największą przeszkodą był jej strach .
Za każdym razem , gdy odkrywcy zaczynali przygotowywać się do odlotu , była widocznie zdenerwowana.
Zapytała , czy przejście się zawali .
Chciała wiedzieć , czy wejście jest nadal otwarte .
Wielokrotnie podważała tezę , czy wymienieni wyżej ludzie rzeczywiście są ratownikami .
Badacze uznali , że zmuszanie jej do przeprowadzki mogłoby pogorszyć sytuację .
Skontaktowali się ze służbami ratowniczymi i wyjaśnili niezwykłe okoliczności .
Na miejsce przybyła ekipa ratunkowa ze sprzętem medycznym i dodatkowym oświetleniem.
Po ocenie znanych zagrożeń, jakie czyhały w jaskini , zaplanowano ewakuację pod ścisłym nadzorem .
Imran pozostał obok Layana.
Mówił do niej cichym głosem , przypominając jej , aby oddychała powoli i skupiała się na jednym ruchu naraz .
„Jeden krok” – powiedział jej . „A potem drugi”.
Spojrzała na korytarz .
„A co jeśli kamienie się poruszą?”
"Zatrzymamy się, jeśli cokolwiek usłyszymy . "
„A co jeśli nie znajdziemy wyjścia ? ”
„Mamy przewodników .”
„A co jeśli mi się nie uda ?”
Imran wyciągnął rękę .
„ Już robiłeś trudniejsze rzeczy”.
Trzeba było ją wielokrotnych zapewnień , zanim zgodziła się opuścić komnatę .
Przechodząc przez wąskie przejście , Layan trzymał jedną rękę przy ścianie .
Od czasu do czasu zatrzymywała się i nasłuchiwała.
Ratownicy słyszeli w oddali kapanie wody i odgłos butów uderzających o kamienie .
Layan zdawał się słyszeć coś innego .
