Zniknęła w górach na 3 lata

​

Kilka ułożonych na sobie kamieni.

Fragment materiału uwięziony pod skałą .​​

Następnie dotarli do komnaty o stosunkowo równej podłodze .​

Na początku wszystko wyglądało zwyczajnie.

Wzdłuż ścian znajdowały się blade formacje wapienne i wąski kanał , którym kiedyś płynęła woda .​​

Jednak niedaleko odległego końca komnaty jeden z badaczy zauważył niezwykły cień .​​

Miał kształt siedzącej osoby .​​​

Podniósł latarkę .​

Cień się poruszył.

Przestał chodzić .

" Ktoś tu jest ."

Pozostali zebrali się za nim .

Początkowo sądzono , że jest to ranny odkrywca .​​

Być może ktoś utknął w pułapce.

Być może postać weszła przez inny otwór .

Jednak gdy podeszli bliżej , młoda kobieta siedząca przy ścianie podniosła głowę .​

Jej oczy podążały za ruchomymi światłami .

Miała na sobie czystą , wyblakłą niebieską koszulę i ciemne spodnie.

Jej włosy były starannie związane .

Jej ręce spoczywały na kolanach .

Wyglądała na chudą i bladą, ale nie aż tak bardzo niedożywioną , jak można by się spodziewać po latach izolacji .

Co najbardziej niepokojące, ich widok wcale jej nie zaskoczył .

Uśmiechnęła się.

Wyraz twarzy był szeroki i dziwnie nieruchomy.

„Halo?” zawołał jeden z odkrywców .

Nie odpowiedziała .​

"Czy jesteś ranny?"

Nadal nic.

Mężczyzna lekko opuścił latarkę , starając się nie świecić jej bezpośrednio w twarz .