Interesowała ich geologia podziemna , a w szczególności sieć wąskich przejść , które powstały na skutek przepływu wody przez spękane skały na przestrzeni tysięcy lat .
Ostatnie ulewne deszcze zmyły luźny osad ze zbocza wzgórza , odsłaniając otwór częściowo ukryty za krzewami .
Wejście było na tyle szerokie , że ledwo można było się przez nie przecisnąć .
Z zewnątrz wyglądało to jak płytka szczelina .
Jednak gdy jeden z odkrywców skierował latarkę do środka, wiązka światła zniknęła w nieoczekiwanie głębokim korytarzu .
Zespół postanowił to zbadać .
Zabezpieczyli swój sprzęt , sprawdzili oświetlenie i wchodzili pojedynczo .
Pierwsza część była trudna .
Luźne kamienie pokrywały ziemię . Sufit był tak niski , że musieli poruszać się na czworakach . W niektórych miejscach przeciskali się bokiem między szorstkimi wapiennymi ścianami .
Po kilku minutach przejście stało się szersze.
Eksploratorzy wyszli na pochyły korytarz , w którym chłodne powietrze nieustannie przemieszczało się przez ciemność .
Ich uwagę przykuł ten przepływ powietrza .
Sugerowało to , że jaskinia była połączona z innymi otworami położonymi głębiej w górze .
Kontynuowali .
Ich kroki niosły się dziwnym echem.
Woda kapała z sufitu .
W pewnym momencie badacz zauważył zadrapania na ścianie skalnej .
Wyglądały zbyt regularnie , by mogły powstać w wyniku erozji naturalnej .
Dalej inny członek zespołu odkrył krótki odcinek starej liny .
Włókna były zużyte i pokryte osadami mineralnymi , ale wyglądało na to , że linę celowo przywiązano do kamiennego występu .
Ktoś już tam był .
W miarę jak zespół schodził coraz głębiej , zaczęli zauważać kolejne nieoczekiwane szczegóły.
Spłaszczony obszar ziemi .
