Zniknęła w górach na 3 lata

Przejście , którym dotarł do niej Imran , było strome i wąskie.

Przenoszenie rannej osoby bez odpowiedniego sprzętu ratunkowego byłoby niezwykle ryzykowne .​​​

Imran najpierw skupił się na utrzymaniu jej przy życiu.

Przyniósł ze swoich zapasów wodę pitną i jedzenie .

Pomógł jej przenieść się w bezpieczniejsze , bardziej osłonięte miejsce jaskini , gdzie mogła położyć się na suchej powierzchni .​

Użył dostępnych mu czystych materiałów , by opatrzyć jej rany i podeprzeć jej zranioną nogę .​

Te improwizowane środki nie mogły zastąpić profesjonalnej opieki medycznej , ale zapewniły jej pewną ochronę , dopóki pozostawała uwięziona .

Layan był słaby, przestraszony i odczuwał silny ból.

Wielokrotnie prosiła go , żeby odwiózł ją do domu.

Imran zapewnił ją , że postara się znaleźć bezpieczną drogę .​

Ale jaskinia się zmieniła .

Obsuwające się skały, które były przyczyną jej wypadku, zablokowały część przejścia , z którego wcześniej korzystał .

Pozostała część trasy wiodła wąskim podejściem po niestabilnych kamieniach .

Imran próbował to ocenić kilkakrotnie .​

Pewnego razu , gdy próbowali przebyć trudny odcinek, w pobliżu przesunęło się jeszcze więcej skał .

Hałas przeraził Layana .

Zaczęła płakać i błagać go , żeby przestał.

Imran zdał sobie sprawę , że próba przeniesienia jej przez korytarz może spowodować kolejny wypadek.

„ Nie możemy iść tą drogą” – powiedział jej .

„To znajdź inną.”

"Spróbuję ."

"Proszę."

Skinął głową.

Ale mijały dni, a rozwiązania nie było .

W miarę jak stan Layan stopniowo się poprawiał, Imran przeniósł ją do starszej komnaty w innej części podziemnej sieci .

To właśnie to miejsce ostatecznie odkryli odkrywcy .​

W przeciwieństwie do prymitywnego pomieszczenia , w którym upadła , pomieszczenie to kiedyś służyło miejscowym robotnikom jako magazyn .​

Teren został wyrównany .​

W skale wykuto małe nisze .​​

Wysoko wzdłuż jednej ze ścian znajdowały się otwory wentylacyjne .

Wąskim kanałem woda gruntowa przepływała przez osłoniętą część komory .​​

Imran przez lata przechowywał tam podstawowe zapasy .

Przechowywał suche ubrania , koce, proste naczynia kuchenne , linę i pojemniki na wodę .

Layan była zdumiona, gdy zobaczyła to po raz pierwszy .

„To jest wewnątrz góry ?”

Imran uśmiechnął się lekko.

„Ludzie korzystali z tych miejsc jeszcze przed naszym urodzeniem ” .

Komnata nie była wygodna w zwykłym tego słowa znaczeniu .

Nie było prądu , porządnych łóżek ani nowoczesnych urządzeń sanitarnych.

Wilgotne powietrze mogło stać się nieprzyjemne , a temperatura ulegała wahaniom .

Jednak w porównaniu z miejscem , w którym upadła , było ono bezpieczniejsze i łatwiejsze do opanowania.

Imran regularnie sprzątał podłogę i utrzymywał oddzielne miejsce na odpady .​

Dostarczył świeże ubrania i zapasy przez dodatkowy otwór na przeciwległym zboczu góry .​​​​

Prał , co mógł , i suszył rzeczy w wentylowanych przejściach.

Gromadził także żywność na świeżym powietrzu, uzupełniając zmagazynowane zapasy zasobami zdobytymi w trakcie podróży .

Ta ukryta droga dostępu miała później wyjaśnić, jak Layanowi udało się przetrwać tak długo bez drastycznego pogorszenia stanu fizycznego, którego początkowo spodziewali się ratownicy .

Nie spędziła trzech lat głodując i w całkowitej ciemności .

Otrzymała jedzenie , wodę, ubranie i schronienie .

Jednak istnienie tych zasobów wywołało bardziej niepokojące pytanie .​​

Jeśli Imranowi udało się opuścić jaskinię , dlaczego Layan tam pozostał ?