Przejście , którym dotarł do niej Imran , było strome i wąskie.
Przenoszenie rannej osoby bez odpowiedniego sprzętu ratunkowego byłoby niezwykle ryzykowne .
Imran najpierw skupił się na utrzymaniu jej przy życiu.
Przyniósł ze swoich zapasów wodę pitną i jedzenie .
Pomógł jej przenieść się w bezpieczniejsze , bardziej osłonięte miejsce jaskini , gdzie mogła położyć się na suchej powierzchni .
Użył dostępnych mu czystych materiałów , by opatrzyć jej rany i podeprzeć jej zranioną nogę .
Te improwizowane środki nie mogły zastąpić profesjonalnej opieki medycznej , ale zapewniły jej pewną ochronę , dopóki pozostawała uwięziona .
Layan był słaby, przestraszony i odczuwał silny ból.
Wielokrotnie prosiła go , żeby odwiózł ją do domu.
Imran zapewnił ją , że postara się znaleźć bezpieczną drogę .
Ale jaskinia się zmieniła .
Obsuwające się skały, które były przyczyną jej wypadku, zablokowały część przejścia , z którego wcześniej korzystał .
Pozostała część trasy wiodła wąskim podejściem po niestabilnych kamieniach .
Imran próbował to ocenić kilkakrotnie .
Pewnego razu , gdy próbowali przebyć trudny odcinek, w pobliżu przesunęło się jeszcze więcej skał .
Hałas przeraził Layana .
Zaczęła płakać i błagać go , żeby przestał.
Imran zdał sobie sprawę , że próba przeniesienia jej przez korytarz może spowodować kolejny wypadek.
„ Nie możemy iść tą drogą” – powiedział jej .
„To znajdź inną.”
"Spróbuję ."
"Proszę."
Skinął głową.
Ale mijały dni, a rozwiązania nie było .
W miarę jak stan Layan stopniowo się poprawiał, Imran przeniósł ją do starszej komnaty w innej części podziemnej sieci .
To właśnie to miejsce ostatecznie odkryli odkrywcy .
W przeciwieństwie do prymitywnego pomieszczenia , w którym upadła , pomieszczenie to kiedyś służyło miejscowym robotnikom jako magazyn .
Teren został wyrównany .
W skale wykuto małe nisze .
Wysoko wzdłuż jednej ze ścian znajdowały się otwory wentylacyjne .
Wąskim kanałem woda gruntowa przepływała przez osłoniętą część komory .
Imran przez lata przechowywał tam podstawowe zapasy .
Przechowywał suche ubrania , koce, proste naczynia kuchenne , linę i pojemniki na wodę .
Layan była zdumiona, gdy zobaczyła to po raz pierwszy .
„To jest wewnątrz góry ?”
Imran uśmiechnął się lekko.
„Ludzie korzystali z tych miejsc jeszcze przed naszym urodzeniem ” .
Komnata nie była wygodna w zwykłym tego słowa znaczeniu .
Nie było prądu , porządnych łóżek ani nowoczesnych urządzeń sanitarnych.
Wilgotne powietrze mogło stać się nieprzyjemne , a temperatura ulegała wahaniom .
Jednak w porównaniu z miejscem , w którym upadła , było ono bezpieczniejsze i łatwiejsze do opanowania.
Imran regularnie sprzątał podłogę i utrzymywał oddzielne miejsce na odpady .
Dostarczył świeże ubrania i zapasy przez dodatkowy otwór na przeciwległym zboczu góry .
Prał , co mógł , i suszył rzeczy w wentylowanych przejściach.
Gromadził także żywność na świeżym powietrzu, uzupełniając zmagazynowane zapasy zasobami zdobytymi w trakcie podróży .
Ta ukryta droga dostępu miała później wyjaśnić, jak Layanowi udało się przetrwać tak długo bez drastycznego pogorszenia stanu fizycznego, którego początkowo spodziewali się ratownicy .
Nie spędziła trzech lat głodując i w całkowitej ciemności .
Otrzymała jedzenie , wodę, ubranie i schronienie .
Jednak istnienie tych zasobów wywołało bardziej niepokojące pytanie .
Jeśli Imranowi udało się opuścić jaskinię , dlaczego Layan tam pozostał ?
