Zniknęła w górach na 3 lata

Woda kapała z sufitu.

W momencie rozpoczęcia odkrywca zadrapania na skalnej ścianie.

Wydawały się zbyt stosowane, przez pozostałości przez erozję.

Dalej, inny członek zespołu, krótki odcinek starej linii.

Włókna zużyte i zniszczone złożami minerałów, ale linia powinna być celowo przyłączona do skały projekcji.

Ktoś był tam wcześniej.

Gdy zespół zszedł dalej, zaczął zauważać inne nieoczekiwane szczegóły.

spłaszczony obszar ziemi.

Kilka ułożonych kamieni.

Fragment tkaniny złapany pod skałą.

Następnie dotarli do komnaty o równorzędnej cenie.

Na początku wszystkiego zwyczajnie.

Wzdłuż ściany i kanału ściekowego, przez który kiedyś przepływała woda.

Ale w pobliżu komnaty jeden z odkrywców ukrytych cieni.

Miał kształtującą się osobę siedzącą.

Podniósł latarkę.

Cień się poruszył.

Przestał chodzić.

– Jest tu ktoś.

Inni zebrali się za nim.

pierwotnie myśleli, że osoba może być rannym odkrywcą.

Być może ktoś został uwięziony.

Być może postać przez kolejne wydanie.

Ale kiedy się zbliża, młoda kobieta siedzi przy ścianie pod widokiem.

Jej oczy podążały za świetlnymi światłami.

Miał sobie na sobie czerwoną, wyblakłą niebieską koszulę i ciemne spodnie.

Jej włosy były zabezpieczone z tyłu.

Jej ręce pozostają na kosztch.

Wygląda na szczupłą i bladą, ale nie jest tak poważnie niedożywioną, jak ktoś może wystąpić po latach ochrony.

Co najbardziej niebezpieczne, nie jest ryzykowne, aby zostać zaskoczonym przez ich widok.

Uśmiechnęła się.

Wyraz twarzy był szeroki i dziwnie nieruchomy.

„Czechy?” Zadzwonił jeden z odkrywców.

Nie otrzymała odpowiedzi.

"Czy jesteś ranny?"

Tym nic.

Mężczyzna opuścił lekko latarkę, starając się nie błyszczeć jej bezpośrednio w jej twarzy.

– Czy możesz nam powiedzieć, jak się nazywasz?

Przez kilka sekund była całkowita nieruchomość.

Potem coś szepnęła.

Odkrywca po wyjściu się bliżej.

„Lajan”.

Zamarł.

– Czy powiedziałeś Layan?

Kobieta skinęła głową.

Inny składnik zespołu natychmiast rozpoznał nazwę.

Przypomniał sobie doniesienia o studentach, które kilka lat wcześniej spadły w góry.

- Layan Mahmoud?

Szkoda na niego.

Potem ponownie skinęła głową.

Nikt się nie odezwał.

Odkrywcy weszli do nieznanej jaskini, spodziewając się znaleźć formacje skalne.

Zamiast tego stosuje się zaginioną kobietę, której zniknięcie nie jest powiązane przez trzy lata.

Jeden z nich sięgnął po jego radio.

Obok niej przykucnął inny.

- Layan, przyszliśmy ci pomóc.

Po raz pierwszy jej wyraz twarzy się zmienił.

Uśmiech zniknął.

Jej oczy rozszerzyły się.

A kiedy odkrywca ruszył w kierunku przejścia z komnaty, złapała go za nadgarstek.

– Proszę – szepnęła.

Odwrócił się.

"Co się dzieje?"

Jej miejsce zacisnęło się wokół jego istnienia.

"Proszę, nie wychodź tam."

Pozostali wymienili się zdezorientowanymi spojrzeniami.

Jeden z odkrywców założył, że istnieje ryzyko wystąpienia skały.

Inny zastanawiał się, czy jaskinia zawiera niestabilne przejście, którego nie zauważyli.

Ale Layan nie patrzy w stronę wejścia.

Patrzyła za nimi.

w ciemnych korytarzach w pobliżu dna komory.

wtedy zaczął się dźwięk.

Dotknij.

Pauza.

Dotknij.

Niepowtarzalny odgłos drewna uderzającego w kamień.

Pomiędzy kranami doradczymi krokowymi.

powolny i celowy.

Ręce Layana zaczęła drżeć.

I z obecności starszego mężczyzny.

Człowiek z Tru kijem

Nieznajomy był chudy, z głęboko podszytą twarzą i brodą z szarością.

Nosił luźną, zwietrzałą szatę i nosił drewnianą laskę, wypolerowaną przez lata użytkowania.

Jego ubrania były proste, ale równie czyste.

Zatrzymał się, gdy odkrywców.

Przez kilka sekund nic nie mówił.


Jego oczy przeniesione się z jednego nieznajomego na drugim.

Please click on the next page to continue reading 👇