– Proszę – szepnęła.
Odwrócił się.
"Co się dzieje?"
Jej palce zacisnęły się wokół jego ramienia.
"Proszę, nie wychodź tam."
Pozostali wymienili się zdezorientowanym spojrzeniami.
Jeden z odkrywców założył, że obawia się kolejnego skały.
Inny zastanawiał się, czy jaskinia zawiera niestabilne przejście, którego nie zauważyli.
Ale Layan nie patrzył w stronę wejścia.
Patrzyła za nimi.
w ciemniejszy korytarz w pobliżu dna komory.
Wtedy zaczął się dźwięk.
Dotknij.
Pauza.
Dotknij.
Niepowtarzalny odgłos drewna uderzającego w kamień.
Pomiędzy kranami dobiegły kroki.
powolny i celowy.
Ręce Layana zaczęły drżeć.
I z ciemności pojawił się starszy mężczyzna.
Człowiek z drewnianym kijem
Nieznajomy był chudy, z głęboko podszytą twarzą i brodą z szarością.
Nosił luźną, zwietrzałą szatę i nosił drewnianą laskę, wypolerowaną przez lata użytkowania.
Jego ubrania były proste, ale stosunkowo czyste.
Zatrzymał się, gdy zobaczył odkrywców.
Przez kilka sekund nic nie mówił.
Jego oczy przeniosły się z jednego nieznajomego na drugiego.
Potem spojrzał na Layana.
Wstała gwałtownie, przekroczyła komnatę i przywarła do jego rękawa.
– Mówiłam ci – powiedziała z napiętym głosem. – Mówiłem ci, że nie chcę wychodzić.
Stary człowiek opuścił kij.
"W porządku."
– Nie, nie jest.
Delikatnie położył dłoń na jej ramieniu.
– Spójrz na mnie. Jesteś bezpieczny.
Jeden odkrywca zrobił krok do przodu.
"Kim jesteś?"
Mężczyzna go studiował.
– Nazywam się Imran.
– Mieszkasz tutaj?
Imran zawahał się.
„Czasami”.
Odpowiedź tylko zwiększyła ich zamieszanie.
Jeden z odkrywców wskazał na Layana.
– Wiesz, kim jest ta kobieta?
"Tak."
– Od jak dawna tu jest?
Imran spojrzał na nią, zanim odpowiedział.
"Długi czas."
Odkrywca wziął oddech.
- Czy ona Layan Mahmoud? Uczeń, który zniknął trzy lata temu?
Imran skinął głową.
– Więc dlaczego nikt nie wiedział, że żyje?
Stary człowiek spuścił oczy.
Wydawało się, że szuka odpowiedzi, która miałaby sens dla ludzi, którzy właśnie weszli do jego świata.
Wreszcie powiedział: „To nie jest takie proste, jak myślisz”.
Jeden z odkrywców przesunął się nieco bliżej Layana.
– Czy ten człowiek cię tu przyprowadził?
Natychmiast pokręciła głową.
"Nie."
– Czy powstrzymał cię przed wyjazdem?
Jej odpowiedź trwała dłużej.
Spojrzała w stronę przejścia.
Potem z powrotem w Imran.
– Nie – szepnęła. – Uratował mnie.
Odkrywcy nie wiedzieli, w co wierzyć.
Layan wydawała się przestraszona możliwością wyjazdu, ale wydawała się również głęboko przywiązana do mężczyzny, który z nią mieszkał.
Imran nie wykazywał oczywistej agresji, ale jego wyjaśnienia były niekompletne.
I było jedno pytanie, które żadne z nich nie wydawało się chętne do odpowiedzi.
Dlaczego nikt nie skontaktował się ze światem zewnętrznym?
Zespół postanowił nie konfrontować się z nim dalej pod ziemią.
Zaoferowali Layan Water i mały pasek energetyczny.
Please click on the next page to continue reading 👇
