Pytanie, na które Imran nie mógł odpowiedzieć
Kiedy śledczy wysłuchali relacji Layana , stanęli przed skomplikowaną sytuacją .
Imran najwyraźniej uratował ranną kobietę i zapewnił jej jedzenie , wodę i schronienie , które pomogło jej przetrwać .
Ale wiedział też , że ona zaginęła .
Miał dostęp do świata zewnętrznego .
Przez trzy lata nie powiadomił władz ani nie skontaktował się z jej rodziną .
Podczas przesłuchania wyjaśnił , że początkowo obawiał się zostawić Layan samą , gdy była poważnie ranna .
Później , gdy stała się silniejsza fizycznie , coraz bardziej bała się poruszać podziemnymi przejściami .
Twierdził , że wielokrotnie proponował odejście .
Według niego Layan wielokrotnie odmawiał .
„ Nie chciałem jej skrzywdzić ” – powiedział śledczym .
Jeden z funkcjonariuszy pochylił się do przodu.
„Czy wiedziałeś, że jej ojciec jej szukał ? ”
Imran spuścił wzrok .
„Wiedziałem, że ma rodzinę ” .
„Czy wiedziałeś, że zgłoszono jej zaginięcie ? ”
" Podejrzewałem."
„To dlaczego nikomu nie powiedziałeś ? ”
Starzec milczał .
Policjant powtórzył pytanie .
W końcu Imran odpowiedział.
„Na początku myślałem , że sam ją wyprowadzę . Później bałem się , że obcy zmuszą ją do wyjścia , zanim będzie gotowa ” .
„To nie była twoja decyzja ” .
Imran nie protestował .
" Teraz to rozumiem ."
Śledczy przesłuchali go w sprawie wejścia drugorzędnego .
Opisał , jak wydostał się na powierzchnię wąską ścieżką po drugiej stronie góry .
Zapytali go , skąd bierze żywność i inne zapasy.
Wyjaśnił , że korzystał ze zgromadzonych zapasów i uzupełniał je podczas okazjonalnych wypadów poza miasto.
Przeszukano komnatę i znaleziono ubrania, pojemniki, koce, notatki i dowody świadczące o tym , że pomieszczenie było zajmowane przez dłuższy czas .
Odzyskano również część notatników Layana .
Jej teksty pomogły w przygotowaniu ważnych części jej opowieści.
