Zniknęła w górach na 3 lata

Layan zatrzymał się tuż przy otworze .

Jasność sprawiła, że ​​zmrużyła oczy .

Przez chwilę zdawała się nie być w stanie się ruszyć .

Na zewnątrz powietrze unosiło się zapachem ciepłej roślinności i wilgotnej ziemi .

Ptaki nawoływały się z pobliskich drzew.

Lekki wietrzyk poruszył zboczem wzgórza .

Zwykłe dźwięki.

Zwykłe odczucia.

Jednak dla Layana wydawały się one niemal przytłaczające.

Podniosła rękę przed twarz .​​​​

Promienie słoneczne musnęły jej palce.

Ona się na to gapiła .

Potem wyszła na zewnątrz.

Ratownik przykrył jej ramiona kocem .​​​

Inny wskazał jej pojazd medyczny .​

Imran pojawił się kilka minut później.

Zanim zdążył za nią podążyć , podeszli do niego policjanci .

Poprosili go , aby towarzyszył im na przesłuchanie.

Nie stawiał oporu .

Layan zobaczył tę wymianę zdań i od razu się zdenerwował.

„Dokąd go zabierasz ? ”

„Tylko po to , żeby zadać kilka pytań” – odpowiedział oficer .

"On mi nie zrobił krzywdy ."

„ Musimy zrozumieć , co się stało”.

" Uratował mi życie."

Oficer skinął głową .

"Wysłuchamy wszystkiego , co masz do powiedzenia ."

Jednak gdy Imrana wyprowadzano , Layan sięgnął po jego rękaw po raz ostatni .

Spojrzał wstecz .

„ Wszystko będzie dobrze” – powiedział .

Potrząsnęła głową .​

" Nie wiesz tego."

Twarz Imrana złagodniała.

„Nie” – przyznał . „Ale wierzę w to”.

Następnie zostali rozdzieleni .

Po raz pierwszy od trzech lat Layan opuszczał góry bez niego .