Layan zatrzymał się tuż przy otworze .
Jasność sprawiła, że zmrużyła oczy .
Przez chwilę zdawała się nie być w stanie się ruszyć .
Na zewnątrz powietrze unosiło się zapachem ciepłej roślinności i wilgotnej ziemi .
Ptaki nawoływały się z pobliskich drzew.
Lekki wietrzyk poruszył zboczem wzgórza .
Zwykłe dźwięki.
Zwykłe odczucia.
Jednak dla Layana wydawały się one niemal przytłaczające.
Podniosła rękę przed twarz .
Promienie słoneczne musnęły jej palce.
Ona się na to gapiła .
Potem wyszła na zewnątrz.
Ratownik przykrył jej ramiona kocem .
Inny wskazał jej pojazd medyczny .
Imran pojawił się kilka minut później.
Zanim zdążył za nią podążyć , podeszli do niego policjanci .
Poprosili go , aby towarzyszył im na przesłuchanie.
Nie stawiał oporu .
Layan zobaczył tę wymianę zdań i od razu się zdenerwował.
„Dokąd go zabierasz ? ”
„Tylko po to , żeby zadać kilka pytań” – odpowiedział oficer .
"On mi nie zrobił krzywdy ."
„ Musimy zrozumieć , co się stało”.
" Uratował mi życie."
Oficer skinął głową .
"Wysłuchamy wszystkiego , co masz do powiedzenia ."
Jednak gdy Imrana wyprowadzano , Layan sięgnął po jego rękaw po raz ostatni .
