Spojrzała na niego .
Potem ponownie skinęła głową .
Nikt się nie odezwał.
Eksploratorzy weszli do nieznanej jaskini , spodziewając się znaleźć formacje skalne .
Zamiast tego odkryli zaginioną kobietę , której zaginięcie pozostawało nierozwiązane przez trzy lata .
Jeden z nich sięgnął po radio .
Ktoś inny kucał obok niej.
„ Layan, przyszliśmy ci pomóc .”
Po raz pierwszy jej wyraz twarzy uległ zmianie.
Uśmiech zniknął .
Jej oczy się rozszerzyły.
A gdy odkrywca ruszył w stronę przejścia prowadzącego z komnaty , chwyciła go za nadgarstek .
„Proszę” – wyszeptała .
Odwrócił się .
"Co się stało?"
Jej palce zacisnęły się na jego ramieniu.
"Proszę, nie wychodź tam ."
Pozostali wymienili zdezorientowane spojrzenia .
Pewna odkrywczyni przypuszczała, że obawia się kolejnego obwałowania skalnego.
Inny zastanawiał się , czy w jaskini znajduje się jakieś niestabilne przejście , którego nie zauważyli .
Ale Layan nie patrzył w stronę wejścia .
Spojrzała za siebie .
Do ciemniejszego korytarza znajdującego się blisko dna komnaty .
Potem zaczął się dźwięk .
Uzyskiwać.
Pauza .
Uzyskiwać.
Niepowtarzalny dźwięk drewna uderzającego o kamień .
W przerwach między stuknięciami słychać było kroki.
Powoli i rozważnie.
Ręce Layana zaczęły drżeć .
A z ciemności wyłonił się starszy mężczyzna .
Człowiek z drewnianym kijem
Nieznajomy był chudy , miał głęboko pomarszczoną twarz i brodę przetykaną siwizną .
Miał na sobie luźne , zniszczone ubranie i trzymał drewnianą laskę , wypolerowaną przez lata użytkowania .
Jego ubranie było proste , ale stosunkowo czyste.
Zatrzymał się , gdy zobaczył odkrywców .
Przez kilka sekund nic nie powiedział .
