Rozmowa była trudna.
Jej przyjaciółka ostrzegła ją, że Kenji może nie być w stanie dzielić z nią przyszłości, którą sobie wyobrażała. Zastanawiała się, czy Yuki rozumie konsekwencje kochania kogoś o czterdzieści cztery lata starszego.
Yuki nie zignorowała tych obaw.
Rozumiała, że związek wiąże się z realnym ryzykiem. Kenji może mieć problemy zdrowotne z wiekiem, a ich wspólny czas może być krótszy niż z partnerem w podobnym wieku.
Ale jej zdaniem możliwości te zasługują na uczciwe rozważenie, a nie automatyczne potępienie.
Nie wybierała fantazji.
Wybierała osobę, którą poznała, której cechy ceniła i ograniczenia rozumiała.
Po raz pierwszy Yuki poczuła, że podejmuje decyzję, kierując się własnym osądem, a nie oczekiwaniami wszystkich wokół.
