Zamieniłam lubrykant w jego torbie na klej przemysłowy, po tym jak odkryłam męża z moją szwagierką. O 2:00 w nocy zadzwonili ze szpitala i powiedzieli: „Pani Rollins, nie możemy ich rozdzielić”. Przyjechałam z teczką zawierającą dowody z sześciu miesięcy, ale zawartość jego ukrytego sejfu ujawniła, że ​​romans był tylko jednym z elementów czegoś o wiele bardziej niebezpiecznego.

Bliska przyjaciółka Mai, Paige, potajemnie umówiła się ze mną na spotkanie w cichej herbaciarni w Englewood. Nie tracąc czasu, przesunęła po stole czarny pendrive, po czym wyjaśniła, że ​​zawiera on zaszyfrowane rozmowy między Mają a Raymondem Parsonsem, bezwzględnym właścicielem Parsons Dynamics, naszego największego konkurenta korporacyjnego.

„Raymond Parsons zaoferował Mai dwadzieścia pięć milionów dolarów za zbliżenie się do Kennetha, nagranie jego pogawędek w łóżku i wywołanie publicznego skandalu, który na stałe osłabiłby pozycję twojej rodziny na rynku”.

„Maya zgodziła się na tę ofertę, ponieważ jej ojciec potrzebował pilnej i kosztownej operacji serca, ale gdy później próbowała się wycofać, Raymond Parsons zagroził, że ujawni nagranie z ukrytej kamery, na którym widać jej zachowanie”.

W milczeniu patrzyłem na drogę.

„Zdradziła Kennetha, ale sama wpadła we własną sieć”.

Paige pochyliła się bliżej.

„Jest coraz gorzej.”

„W tej chwili w twoim gabinecie dyrektorskim pracuje aktywny kret”.

Następnego ranka zleciłem przeprowadzenie kompleksowego audytu śledczego naszych systemów wewnętrznych. Śledztwo ujawniło, że Marcus Salinas, nasz starszy dyrektor ds. marketingu, był osobą zarządzającą, którą Kenneth po cichu zwerbował lata wcześniej, aby sabotować naszą firmę od wewnątrz. Mając do dyspozycji dokumentację finansową, przelewy zagraniczne i rejestry połączeń, które łączyły go bezpośrednio z Parsons Dynamics, Marcus w końcu przyznał się do wszystkiego na wideo.

Zanim jednak mógł oficjalnie podpisać oświadczenie, wydarzyła się kolejna katastrofa.

Agenci federalni aresztowali mojego brata Justina po odkryciu w jego ciężarówce dwudziestu pięciu milionów dolarów w gotówce oraz dokumentów wiążących go z oszukańczym kontraktem miejskim.

To była dokładnie taka kwota, jaką Raymond Parsons obiecał Mai.

Chwilę po tym, jak ta wiadomość się rozeszła, zadzwonił mój telefon.

„Zrezygnuj ze stanowiska dyrektora generalnego i natychmiast opuść zarząd Rollins, albo twój drogi brat spędzi następne dwadzieścia lat w więzieniu federalnym”.

Połączenie zakończyło się zanim zdążyłem odebrać.

Kilka sekund później pojawiła się kolejna wiadomość.

Ten jest od Kennetha.