Nie wybaczaj Rebece za mnie.
Nie karz jej za mnie.
Nie oszczędzaj jej dla mnie.
Zrób wszystko, co pozwoli Ci jutro spojrzeć na siebie w lustrze.
Potem nadszedł moment, który mnie całkowicie załamał.
Kiedyś dałeś mi łatwy poranek, kiedy myślałam, że drugiego takiego nie będzie.
Chcę, żebyś zaczął od nowa w tej restauracji.
Sześć miesięcy później Millie's otworzyło się ponownie.
Pozostałem przy starej nazwie.
Odrestaurowałem czerwone stoiska.
A obok kasy powiesiłem drewniany szyld:
FUNDUSZ ŁATWEGO PORANKA.
Klienci mogli zapłacić za dodatkowe śniadanie.
Każdy, komu brakowało pieniędzy, mógł o nie poprosić.
Żadnych pytań.
Żadnego wstydu.
Rebecca dotrzymała wszelkich warunków.
Przyznała się do tego, co zrobiła.
Spłaciła fundację.
Odsunęła Daniela od rodzinnych interesów.
I w końcu go zostawiła.
Nigdy nie przekazałem dowodów.
Nie dlatego, że zasługiwała na uniknięcie konsekwencji.
Ale dlatego, że po raz pierwszy naprawdę stanęła z nimi twarzą w twarz.
