WATYKAN TRZĘSI SIĘ. PAPIEŻ LEON W KOŃCU PRZYZNAJE SIĘ DO SWOJEJ RELIG… Zobacz więcej

List

 

Zaczął pisać krótko po północy.

Za jego oknem miasto było ciche.

Mała lampka oświetlała biurko.

Gabriel położył przed sobą pustą kartkę papieru.

Przez kilka minut wpatrywał się w niego bez ruchu.

Napisał niezliczoną ilość kazań, kazań pasterskich i listów formalnych.

Nikt nie czuł się tak źle.

W końcu zaczął.

Osobiste oświadczenie kardynała Gabriela Matteo Valentiego

Do wiernych, moich kolegów i wszystkich, którzy powierzyli mi odpowiedzialność duchową:

Zwracam się do Was dzisiaj z pokorą i smutkiem.

Ostatnie zdjęcia i raporty podniosły kwestię mojego prywatnego postępowania. Wierzę, że pytania te zasługują na szczerą odpowiedź.

W pewnym okresie czasu, gdy nie zajmowałam się regularnie moimi obowiązkami administracyjnymi, nawiązałam głęboką, osobistą relację z kobietą o imieniu Maya.

Nasza przyjaźń rozpoczęła się od wspólnego zainteresowania sztuką, historią i duchową refleksją. Z czasem ta przyjaźń przerodziła się w emocjonalną i romantyczną więź, która przekroczyła granice zobowiązań, jakie dobrowolnie podjąłem jako ksiądz.

Nie usprawiedliwiam samotności, uczuć ani osobistych zmagań.

Obietnice, które złożyłem, były poważne. Złożyłem je przed Bogiem i społecznością, której zostałem powołany służyć.

Przez większość życia mówiłem o znaczeniu uczciwości, odpowiedzialności i wierności. Zdaję sobie sprawę, że moje postępowanie nie dorównuje standardom, do których przestrzegania zachęcałem innych.

Przepraszam szczerze za ból, dezorientację, rozczarowanie i utratę zaufania, jakie to mogło spowodować.

Proszę również o to, aby kobieta, której to dotyczy, była traktowana z godnością i współczuciem. Ma życie, zawód i relacje, które zasługują na prywatność. Odpowiedzialność za moje zobowiązania spoczywa na mnie.

Powiadomiłem odpowiednie władze religijne i poprosiłem o czasowe odsunięcie mnie od obowiązków administracyjnych na czas zbadania sytuacji.

W tym czasie zamierzam poświęcić się modlitwie, refleksji, kierownictwu duchowemu i uczciwej analizie decyzji, które mnie tu doprowadziły.

Rozumiem, że przebaczenia nie można żądać i zaufania nie da się przywrócić samymi słowami.

Cokolwiek przyniesie przyszłość, mam nadzieję, że podejdę do tego uczciwie, a nie w ukryciu.

Proszę o wasze modlitwy nie dlatego, że uważam, iż należy mi się współczucie, ale dlatego, że nadal jestem człowiekiem potrzebującym łaski i mądrości.

Z pokorą,Gabriel Kardynał ValentiGdy skończył, Gabriel przeczytał list kilka razy.Usunął zdania, które brzmiały defensywnie.

Zmienił sformułowania, które nieumyślnie przedstawiały Maję jako odpowiedzialną za jego wybory.

Oparł się pokusie wyjaśnienia każdej prywatnej emocji.

Chciał, aby oświadczenie było prawdziwe, ale nie teatralne.

O świcie wysłał wypełniony dokument swoim doradcom.

Później tego samego ranka wiadomość została opublikowana.

W ciągu kilku minut list zaczął krążyć.

Człowiek, który przez dziesięciolecia przemawiał z pozycji autorytetu religijnego, publicznie przyznał się do głębokiej osobistej porażki.

Nie miał wpływu na to, co wydarzy się dalej.