„Nie powinno cię tu być” – szepnęła Sarah, wpatrując się w Jake’a.
Jej głos drżał tak bardzo, że instynktownie chwyciłem się framugi drzwi, żeby utrzymać równowagę.
Moja córka zawsze była pewną siebie kobietą. Nawet w dniu pogrzebu ojca wszystko zorganizowała, podczas gdy ja ledwo trzymałam się na nogach.
Ale teraz była przestraszona.
Dwaj mężczyźni, którzy jej towarzyszyli, przedstawili się jako prawnik i konsultant medyczny.
Sarah wyjaśniła, że przyszli omówić moją przyszłość.
„Mamo, ostatnio podejmujesz bardzo dziwne decyzje. Uważamy, że potrzebujesz stałej opieki”.
Nie zrozumiałem, co miała na myśli.
„Mówisz, że chcesz mnie umieścić w domu opieki?”
„To nie jest zwykły dom opieki. To komfortowa placówka, w której zajmą się wszystkim za ciebie”.
Jake, który do tej pory milczał, nagle zapytał:
„A co się stanie z domem?”
Sarah odpowiedziała chłodno.
„To nie twoja sprawa.”
