Te trzy słowa niemal zwaliły mnie z nóg.
— TO GDZIE ONA JEST?!
Żadna z kobiet nie odpowiedziała.
Zaczęłam krzyczeć, domagając się natychmiastowego przybycia lekarza.
Po kilku minutach korytarzem pospieszył wysoki mężczyzna w białym fartuchu.
To był doktor Harrison, ten sam lekarz, który przyjmował poród moich bliźniąt.
— Margaret, co się tutaj dzieje?
— Chcę zobaczyć moją córkę. Natychmiast! A jeśli mi jej nie przyprowadzicie, zadzwonię na policję.
Coś zmieniło się w wyrazie jego twarzy.
Spojrzał na obie pielęgniarki.
— Porozmawiajmy o tym w moim gabinecie.
— Nie. Może mi pan powiedzieć tutaj.
Przez kilka sekund nikt się nie odzywał.
W końcu doktor Harrison westchnął.
— U pani córki wystąpiły w nocy komplikacje. Obecnie jest leczona na naszym oddziale intensywnej terapii noworodków.
— Jakie komplikacje?
