Nie dramatyczne.
Wystarczająco, żebym siedział prościej.
Następnie podszedł bezpośrednio do kobiety siedzącej na naszym krześle.
„Przepraszam, proszę pani” – powiedział radośnie.
Podsunęła okulary przeciwsłoneczne. „Tak?”
Uśmiechnął się. „Gratulacje. Jesteś naszym 500. gościem, który zameldował się w tym tygodniu i mamy dla ciebie specjalny prezent”.
Jej twarz natychmiast się rozjaśniła.
„Mówiłam ci, Peter, że w tym miejscu obsługa jest niesamowita!” powiedziała do swojego chłopaka.
Ludzie stojący w pobliżu zaczęli się rozglądać.
Mężczyzna podał jej niebieskie pudełko.
Otworzyła je obiema rękami.
W środku znajdowały się opaski VIP, karta do ulepszenia kabiny, vouchery do spa, sesja zdjęciowa o zachodzie słońca i rezerwacja na kolację w najlepszej restauracji w ośrodku.
Kobieta sapnęła.
"O mój Boże."
Jej chłopak w końcu odłożył telefon.
„To szaleństwo.”
Sięgnęła po opaski.
Mężczyzna ubrany w koszulkę polo cały czas się uśmiechał.
„Wspaniale. Muszę tylko potwierdzić numer twojego pokoju, zanim wszystko aktywuję.”
Dała to z dumą.
Spojrzał na tablet, który trzymał w dłoni.
Potem jego uśmiech się zmienił.
Nie zniknęło.
Po prostu stał się bardzo ostrożny.
„Przepraszam” – powiedział. „To nie było przygotowane do pani pokoju, proszę pani”.
Jej ręka zamarzła w pudełku.
"Co?"
Kierownik wyszedł zza stanowiska z ręcznikami. Ratownik podszedł do niego, opierając gwizdek o pierś.
Kierownik przemawiał uprzejmie.
„Te prezenty przygotowano dla gości, którzy zajęli miejsca na zarezerwowanych leżakach.”
Wokół basenu zapadła powolna cisza.
Na twarzy kobiety pojawił się uśmiech.
„Wyszli.”
Ratownik odpowiedział spokojnie.
„Nie było ich niecałe piętnaście minut. Ich ręczniki były przypięte metkami z numerami pokoi, a ja patrzyłem, jak je zdejmujesz.”
Jej chłopak nieswojo poruszył się na krześle Mii.
Kierownik spojrzał w stronę kosza na śmieci.
