Trzy miesiące po porodzie odebrałam przerażający telefon. Pielęgniarka płakała, szepcząc: «Proszę pani, popełniliśmy straszny błąd. Dziecko, które pani wychowuje, nie jest pani córką. Dwie dziewczynki zostały zamienione tuż po urodzeniu. Proszę natychmiast przyjechać do szpitala i nic nie mówić mężowi». Omal nie zemdlałam. Ale kiedy dotarłam na miejsce, przed gabinetem lekarza czekało dwóch policjantów. To, co ujawnili na temat mojej PRAWDZIWEJ córki, sprawiło, że zaczęłam krzyczeć z przerażenia…”

— Pani mąż został poinformowany, że mogło dojść do poważnego błędu w identyfikacji dwóch nowo narodzonych dziewczynek. Podpisał potwierdzenie otrzymania tej informacji i zgodę na udział w dalszych badaniach.

Wpatrywałam się w dokument.

— On wiedział?

— Tak, Emily. Od prawie dziesięciu tygodni.

Poczułam, jakby ziemia usuwała mi się spod nóg.

— Więc dlaczego mi nie powiedział?

Policjant zawahał się.

— Właśnie to próbujemy ustalić.

Wyjaśnił, że obie dziewczynki przyszły na świat w odstępie zaledwie siedemnastu minut. Podczas wyjątkowo pracowitej nocy przypadkowo pomylono ich opaski identyfikacyjne.

Druga rodzina, państwo Miller, zabrała do domu moją biologiczną córkę.

Ale kiedy szpital niedawno próbował skontaktować się z nimi w sprawie dalszych badań, ich dom był pusty.

Ich numery telefonów przestały działać.

Przytuliłam Lily jeszcze mocniej.

— Chcecie mi powiedzieć, że moja córka została porwana?

— Tego nie wiemy — odpowiedział policjant. — Próbujemy odnaleźć tę rodzinę.