— Dziewczynka, którą pani wychowuje… biologicznie nie jest pani córką.
Spojrzałam na Lily, która spokojnie spała w swoim łóżeczku.
— Nie. To niemożliwe!
— Szpital potwierdził pomyłkę badaniami DNA. Pani biologiczna córka została wypisana do domu z inną rodziną.
Zaczęłam trząść się tak mocno, że ledwo mogłam utrzymać telefon.
— Gdzie jest moja prawdziwa córka?
Patricia zawahała się.
— Proszę natychmiast przyjechać do szpitala. I Emily… na razie niech pani nic nie mówi mężowi.
— Dlaczego?
Ale ona już się rozłączyła.
Owinęłam Lily różowym kocykiem, pocałowałam ją w czoło i pojechałam prosto do szpitala.
Kiedy dotarłam na miejsce, przed gabinetem lekarza stało dwóch policjantów.
Jeden z nich spojrzał na dziecko w moich ramionach, a następnie wymienił dziwne spojrzenie ze swoim partnerem.
— Pani Carter — powiedział cicho — proszę spróbować zachować spokój.
— GDZIE JEST MOJA CÓRKA?! — zażądałam odpowiedzi.
Lekarz otworzył drzwi gabinetu. Jego twarz była śmiertelnie blada.
— Emily, wydarzyło się coś znacznie gorszego niż zamiana dzieci.
