Jeżeli w pobliżu wybrzeża wystąpią silne lub długotrwałe wstrząsy, należy natychmiast rozpocząć ewakuację na wyżej położone tereny, gdy tylko będzie to bezpieczne.
W Japonii wydano ostrzeżenia przed tsunami po trzęsieniu ziemi w 2011 roku.
Władze początkowo oszacowały potencjalną wysokość fal, ale ogromna siła trzęsienia ziemi i złożoność pęknięcia utrudniły wcześniejsze, dokładne przewidywania.
Gdy tsunami zbliżyło się do wybrzeża, ostrzeżenia zostały podwyższone.
W przypadku niektórych społeczności czas przeznaczony na ewakuację był niezwykle ograniczony.
Całe społeczności nadbrzeżne zostały porwane przez falę
Najbardziej niszczycielskie skutki odnotowano wzdłuż wybrzeża Pacyfiku w północno-wschodniej Japonii.
Miasta, miasteczka, wioski rybackie i społeczności rolnicze nagle zostały wystawione na działanie ogromnych fal.
Napływająca woda nie zalała tylko dróg i plaż.
Przewoził w głąb lądu ogromne ilości materiałów.
Drewniane domy zostały rozebrane.
Samochody podnoszono z ulic i wpychano do budynków.
Łodzie rybackie zostały odciągnięte od cum.
Zalane zostały obiekty przemysłowe, a duże części infrastruktury nadbrzeżnej uległy zniszczeniu.
W niektórych miejscach całe dzielnice zniknęły pod wodą.
Zdjęcia przedstawiające łodzie otoczone gruzem i domy zanurzone w mętnej wodzie przypominają zniszczenia udokumentowane w wielu nadmorskich miejscowościach Japonii po tsunami w 2011 roku.
Szczególnie dotkniętym obszarem było miasto Rikuzentakata w prefekturze Iwate.
Tsunami zniszczyło nadbrzeżne umocnienia obronne miasta i zniszczyło dużą część osady.
Budynki uległy zniszczeniu, mieszkańcy zostali przesiedleni, a słynny nadmorski las sosnowy został niemal całkowicie utracony.
Kolejnym poważnie dotkniętym miejscem był Minamisanriku w prefekturze Miyagi.
Miasto doświadczyło katastrofalnej powodzi, w wyniku której wiele budynków uległo zniszczeniu lub poważnemu uszkodzeniu.
Tsunami zniszczyło również części Ishinomaki, Kesennuma, Onagawa i wiele mniejszych nadmorskich miejscowości.
Zniszczenia nie ograniczyły się do jednego miasta.
Rozciągało się na setkach kilometrów linii brzegowej.
Niektóre społeczności uległy niemal całkowitej przemianie.
Miejsca, w których rodziny mieszkały od pokoleń, zamieniły się w pola błota, połamanego drewna, poskręcanego metalu i porozrzucanych rzeczy osobistych.
„Zabierzcie ją na komisariat. Tam będzie mogła wyjaśnić sędziemu te medale” – rozkazał ojciec. Kajdanki wrzynały mi się w nadgarstki, a sala pełna weteranów wpatrywała się w mój mundur marynarki wojennej. Mój przyrodni brat się uśmiechnął. Żaden z funkcjonariuszy nie sprawdził mojego dokumentu tożsamości. Przez dwadzieścia dwa lata ojciec myślał, że nie przeszedłem szkolenia podstawowego. Nie miał pojęcia, że jestem kontradmirałem. Potem zadzwonił Pentagon.
Moje kury przestały znosić jajka tej jesieni. Co mogę zrobić, żeby znów zaczęły?
Mężczyźni dokuczają jej wzrostowi od 30 lat – gdy zachodzi w ciążę, jej teściowa oferuje 100 000 dolarów za pozostawienie dziecka w szpitalu
– Wprowadzasz się do mnie? – zapytała Veronika swoją matkę. – A czy to nie ty mnie wydziedziczyłaś?
Chłopiec z Montany: jak genom sprzed 12 600 lat napisał na nowo historię obu Ameryk – i dlaczego sensacyjne nagłówki wciąż przedstawiają to błędnie
