Starsza kobieta każdego dnia kupowała 60 kilogramów wołowiny

To samo wydarzyło się ponownie

Trzeci poranek przyniósł ten sam widok.

Lidia przyjechała.

Sześćdziesiąt kilogramów wołowiny.

Płatność gotówką.

Bardzo mało rozmów.

Szybkie odejście.

W tym momencie Owidiusz nie mógł już dłużej odrzucać tego wzorca.

Jego ciekawość przerodziła się w niepokój.

Lidia, którą pamiętał, zawsze była cicha, ale nie skryta. Teraz jej ręce zdawały się drżeć, gdy liczyła pieniądze.

Jej wzrok co chwila przesuwał się w stronę witryn sklepowych.

A ilekroć Owidiusz próbował zapytać, czy wszystko w porządku, unikała udzielenia mu sensownej odpowiedzi.

Coś się zmieniło.

Mięso samo w sobie stanowiło tylko część tajemnicy.

Były też pieniądze.

Zakup 60 kilogramów wołowiny dziennie stanowiłby znaczny wydatek dla niemal każdego. Dla kobiety, która żyła skromnie, nagłe wydatki wydawały się jeszcze mniej sensowne.

Skąd wzięły się pieniądze?

I dlaczego wydawała tak dużo pieniędzy na mięso?

Owidiusz zaczął zwracać baczniejszą uwagę.

Nie był jedyny.

W małej społeczności nietypowe zwyczaje rzadko pozostają niezauważone przez dłuższy czas.

Wieść zaczęła się rozprzestrzeniać.

Miasto zaczęło rozmawiać

Wkrótce ludzie zaczęli przedstawiać własne wyjaśnienia.

Niektórzy uważali, że odpowiedź jest całkowicie niewinna.

Być może Lidia zaczęła przygotowywać posiłki dla potrzebujących. Może pomagała organizacji charytatywnej i po prostu chciała pozostać anonimowa.

Inni sądzili, że może dostarczać żywność do restauracji lub firmy cateringowej.

Ale te teorie miały jeden oczywisty problem: Lidia nigdy nie wspomniała o żadnej firmie, organizacji, ani wydarzeniu.

Inna teoria dotyczyła zwierząt.