Przybyłam wcześniej na świąteczną kolację u teściów i usłyszałam, jak mój mąż ogłasza, że ​​jego kochanka jest w ciąży. Podczas gdy on świętował swoje nowe życie

Curtis.

Wyglądał szczuplej, a wokół skroni zaczęła pojawiać się siwizna.

Gdy mnie zobaczył, podszedł bliżej.

„Tessa. Minęło sporo czasu.”

Cześć, Curtis.

Uśmiechnął się niezręcznie.

„Wyglądasz pięknie.”

"Dziękuję."

Wyjaśnił, że niedawno wrócił w te okolice i zaczął nową pracę.

Po czym zawahał się.

„Myślałem o wszystkim, co się wydarzyło. Czy zechciałbyś kiedyś napić się ze mną kawy?”

Spojrzałem na niego.

"Dlaczego?"

„Po prostu porozmawiać. Może odbudować przyjaźń.”

Przez chwilę przypomniałam sobie, jaką kobietą kiedyś byłam.

Żona, która czekała do późna.

Kobieta, która obwiniała siebie za każdym razem, gdy coś szło nie tak.

Osoba, która podsłuchała rozmowę swojego męża z inną kobietą w Wigilię.

Wtedy przypomniałem sobie wszystko, czego dowiedziałem się od tamtego czasu.

„Nie, Curtis.”

Wyglądał na zaskoczonego.

„Nawet kawy?”

Pokręciłem głową.

„Nie nienawidzę cię. Ale nie muszę otwierać na nowo czegoś, co już się skończyło”.

Westchnął.

„Bardzo się zmieniłem.”

„Mam nadzieję, że to prawda. Dla twojego dobra i dobra twojej córki.”

Studiował mnie.

„Kiedyś byłeś bardziej wyrozumiały”.

Uśmiechnąłem się delikatnie.

„Wciąż rozumiem, Curtis. Po prostu nauczyłem się, że zrozumienie kogoś nie oznacza dawania mu nieograniczonego dostępu do mojego życia”.