Zastanowiłem się chwilę, zanim odpowiedziałem.
„W końcu odzyskałam klucze do swojego życia”.
Tego wieczoru Dana i Molly zorganizowały małą uroczystość w moim mieszkaniu.
Jedliśmy makaron i czosnkowy chleb.
Śmialiśmy się.
Trochę płakaliśmy.
Ale łzy te nie należały już do kobiety uwięzionej w małżeństwie zbudowanym na kłamstwach.
W kolejnych miesiącach zacząłem na nowo odkrywać części siebie, które zaniedbałem.
Odwiedziłem galerie sztuki.
Uczęszczałam na zajęcia z ceramiki.
Dołączyłam do grupy turystów pieszych.
W pracy przeprowadziłem udaną kampanię, dzięki której pozyskałem trzech dużych klientów i otrzymałem awans.
Rozpocząłem również terapię.
Stopniowo zaczęłam rozumieć, że w moim małżeństwie tak naprawdę dużą rolę odgrywa zapewnienie Curtisowi komfortu.
Dopasowałam swój harmonogram, zrezygnowałam z preferencji i unikałam nieporozumień, ponieważ wierzyłam, że kompromis oznacza ciągłe stawianie siebie na drugim miejscu.
Teraz dowiedziałem się, że miłość również wymaga granic.
W sierpniu Kristen zadzwoniła z nowinami.
Brooke urodziła dziewczynkę.
Curtis próbował przystosować się do ojcostwa.
Zmienił też pracę, gdyż napięcia w miejscu pracy, które wynikały z jego związku, stały się trudne do zniesienia.
Kristen zawahała się.
