„Nie, Robercie. Ale wciąż możesz zmienić lata, które ci pozostały.”
Przez dłuższą chwilę milczał.
„Czy jesteś szczęśliwy?”
Uśmiechnąłem się.
„Po raz pierwszy od bardzo dawna, tak.”
W dniu, w którym przypadałaby nasza 46. rocznica ślubu, poszedłem sam do restauracji.
Zamówiłem moje ulubione danie i małe ciastko.
Kelnerka podeszła do mojego stolika.
„Czy dziś coś świętujesz?”
Odpowiedziałem:
„Tak. Pierwsza rocznica mojego nowego życia.”
Tego wieczoru na mój telefon przyszła wiadomość.
To było od Roberta.
