Poszłam z ojcem do lasu. Nagle złapał mnie za rękę i powiedział: „Wreszcie jesteśmy sami. Chodź tu, pozwól mi cię pocałować. Tak długo tego pragnąłem”. Odsunęłam się w przerażeniu. Ale ojciec podszedł bliżej, wziął mnie za ramiona i wyszeptał: „Nie bój się, kochanie. Twoja matka nigdy się nie dowie, co między nami zaszło”. Zaczęłam się trząść. A kiedy powiedział: „Czekałem 19 lat na tę chwilę”,

„Tato, co to za pytanie? Ciągle całujesz mnie w policzek”.

Jego wyraz twarzy stał się poważny.

„Mówię o czymś innym”.

W tym momencie moja mama weszła do kuchni.

Mój ojciec natychmiast zamilkł. Nie rozumiałem, co miał na myśli.

W następnym tygodniu zaproponował, żebyśmy poszli razem do lasu.

„Tylko ty i ja” – powiedział. „Chcę spędzić z tobą kilka godzin sam na sam”.

Moja matka podsłuchała naszą rozmowę.

„Robert, dlaczego las?”

Mój ojciec uśmiechnął się niepewnie.