Moje palce zadrżały, gdy dotknęłam małej mosiężnej zasuwki.

Zastanawiałem się nad pytaniami Raymonda.

Zastanawiałem się nad jego zainteresowaniem moimi kontami bankowymi i...

Potem pomyślałem o ostatniej obietnicy Thomasa.

Otworzyłem pokrywę.

W środku znajdował się akt własności domu rodzinnego Thomasa.

Poniżej znajdowały się dokumenty powiernicze, na których widniało moje nazwisko.

Ale nie to mnie zaskoczyło.

Część 3:

Pod papierami leżał gruby plik listów, starannie przewiązanych kawałkiem sznurka.

Było pięćdziesiąt pięć listów.

Po jednym na każdy rok, który spędziliśmy z Thomasem osobno.

Na wierzchu znajdowała się odręcznie napisana notatka.

Przyłożyłam dłoń do ust, a łzy spływały mi po twarzy.

„Nie rozumiem” – wyszeptałem.

„Przeczytaj notatkę” – powiedział Walter. „Thomas chciał, żebyś poznał prawdę jego własnymi słowami”.

Thomas wyjaśnił, że moja ciotka Margaret była klientką rodzinnego sklepu z narzędziami przez czterdzieści lat.

Z czasem stała się także jego przyjaciółką.

Kilka lat wcześniej Thomas przypadkowo odkrył, że Raymond po cichu zabierał pieniądze z kont Margaret.

Próbował ją ostrzec.

Jednak Margaret ufała swemu siostrzeńcowi i nie dała wiary oskarżeniom.

Kiedy ostatecznie zmarła, nie zostawiając prawie nic, Raymond odszedł z o wiele większą ilością pieniędzy, niż ktokolwiek się spodziewał.

Thomas nigdy nie zapomniał tego, co się wydarzyło.

Wiele lat później dowiedział się, że wróciłem do miasta.

Odkrył również, że Raymond zaczął do mnie regularnie dzwonić i zadawać pytania o moje finanse.

Thomas zrozumiał, co planował Raymond.

„Wiedział?” – wyszeptałam. „Thomas wiedział, że Raymond próbował mnie wykorzystać?”