Część 1: 

Wierzyłam, że pożegnanie z mężczyzną, którego kochałam przez większość życia, będzie najboleśniejszym doświadczeniem, jakie kiedykolwiek przeżyję.

Myliłem się.

Prawdziwy powód, dla którego Thomas do mnie wrócił, został ujawniony dopiero po jego odejściu.

Deszcz delikatnie uderzał o okno mojego małego, wynajętego mieszkania, a ja siedziałam sama i mieszałam kawę rozpuszczalną, na którą mój budżet ledwo mógł sobie pozwolić.

W wieku siedemdziesięciu trzech lat wróciłem do miasta, które opuściłem mając siedemnaście lat. Budynki się zmieniły, sklepy miały inne nazwy, a wiele znajomych twarzy zniknęło.

A jednak ulice w jakiś sposób o mnie pamiętały.

Moja emerytura nie wystarczała na pokrycie rosnących kosztów wynajmu i codziennych wydatków, więc wyjęłam z szuflady starą odznakę pielęgniarską, kupiłam nowy uniform i wróciłam do pracy w miejscowym szpitalu.

To był ten sam zawód, z którego przeszedłem na emeryturę wiele lat wcześniej.

Powrót do domu był dziwny.

Prawie nic nie wyglądało tak, jak zapamiętałem, ale wszystko budziło takie samo uczucie.

Nigdy się nie ożeniłem.

Nigdy nie miałam dzieci.

Przez lata nawiązałam kilka związków i poznałam kilku życzliwych mężczyzn, którzy próbowali zbudować ze mną życie.

Ale żaden z nich nigdy nie był Thomasem.

Nie wypowiedziałem jego imienia na głos od ponad pięćdziesięciu lat.

Thomas był moją pierwszą miłością.