Następnego dnia Marcos przybył do krematorium Vila Alpina we wschodnim São Paulo.
Miał wrażenie, jakby przechodził przez koszmar.
Kwiaty pachniały nie do zniesienia słodko.
Jasne światło padające z sufitu sprawiało, że w pomieszczeniu panował chłód i poczucie obcości.
A w wypolerowanej drewnianej trumnie stojącej pośrodku pomieszczenia znajdowała się kobieta, którą obiecał kochać do końca życia.
Ana Clara leżała nieruchomo, jej twarz była blada w łagodnym świetle.
Jej ciążowy brzuch był nadal widoczny pod materiałem okrywającym jej ciało.
Marcos ledwo mógł na nią patrzeć.
Obok niego matka Any Clary ściskała różaniec i szeptała modlitwy przez łzy.
Inni krewni stali w milczeniu w pobliżu.
Gustavo pozostał blisko ściany, z rękami ciasno skrzyżowanymi na piersi.
Jego oczy były czerwone.
Wydawał się załamany.
Ale coś w jego wyrazie twarzy wydawało się dziwnie odległe.
Marcos był zbyt pogrążony w smutku, żeby zwrócić na to uwagę.
W końcu przyszedł pracownik krematorium z ostatecznymi dokumentami autoryzacyjnymi.
Wszystko już zostało ustalone.
Pozostało tylko ostatnie potwierdzenie.
Marcos wpatrywał się w długopis.
Jego ręka odmówiła posłuszeństwa.
Następnie spojrzał w stronę trumny.
„Proszę” – wyszeptał. „Muszę ją jeszcze raz zobaczyć”.
Pracownik zawahał się.
Wyjaśnił, że proces ten miał się wkrótce rozpocząć.
Jednak Marcos powtórzył swoją prośbę.
„Tylko ostatni raz. Proszę.”
Po krótkiej dyskusji personel wyraził zgodę.
Trumna została otwarta.
W pokoju zapadła cisza.
Marcos podszedł bliżej i pochylił się nad żoną.
Chciał jej powiedzieć, jak bardzo mu przykro.
Żałował, że jej nie towarzyszył.
Żałował, że pozwolił jej prowadzić w tak okropną pogodę.
Przepraszam za każdą zwykłą chwilę, którą traktował jak coś oczywistego.
Wyciągnął rękę w jej stronę.
Wtedy coś przykuło jego uwagę.
Materiał pokrywający jej brzuch poruszył się.
Było to ledwo zauważalne.
Maleńkie drgnięcie.
Marcos zamarł.
Wpatrywał się w jej brzuch.
Przez kilka sekund nic się nie działo.
A potem zobaczył to znowu.
Kolejny słaby ruch.
Zaparło mu dech w piersiach.
