Podczas gdy przygotowywano ciało jego ciężarnej żony do kremacji, mąż poprosił o możliwość ostatniego otwarcia trumny

Teraz ktoś mu mówił, że ona nigdy nie wróci do domu.

Marcos i Ana Clara poznali się osiem lat wcześniej, czekając w kolejce w banku.

Po raz pierwszy zauważył ją, gdy stanęła w obronie starszej kobiety, którą potraktowano niegrzecznie.

Ana Clara miała ciepły śmiech, ale nie bała się mówić, co myśli.

Marcos zakochał się w jej dobroci na długo zanim zrozumiał, ile szczęścia wniesie do jego życia.

Ich ślub był prosty.

Nie było wystawnego przyjęcia, tylko rodzinne spotkanie wypełnione śmiechem, jedzeniem i nieproszonymi radami krewnych.

Ana Clara ceniła małe rzeczy.

Zachowała kartki urodzinowe, zdjęcia, odręczne notatki i wszystkie zdjęcia USG ze swojej ciąży.

Uważała, że ​​wspomnienia zasługują na ochronę.

Dlatego trzymała niebieski folder, w którym trzymała wszystko, co związane z Miguelem.

W środku znajdowały się wyniki badań USG, dokumentacja medyczna, szczegóły wizyt w szpitalu Hospital das Clínicas oraz ręcznie napisana lista rzeczy, których jeszcze potrzebowali przed przyjściem na świat dziecka.

Marcos później odkrył, że ten zwyczajny folder zawierał wskazówki o wiele ważniejsze, niż którykolwiek z nich mógłby sobie wyobrazić.

Młodszy brat Any Clary, Gustavo, zawsze był częścią ich życia.

Często odwiedzał ich dom, pożyczał pieniądze i nalegał, aby członkowie rodziny pomagali sobie nawzajem.

Marcos nigdy mu całkowicie nie ufał.

Było coś w ciągłych problemach finansowych Gustava i jego wygodnych wymówkach, co sprawiało, że czuł się nieswojo.

Ale Ana Clara kochała swojego brata.

A ponieważ Marcos kochał swoją żonę, starał się być dla niej wyrozumiały.

Po południu w dniu wypadku Gustavo dzwonił do Marcosa dwa razy, zanim skontaktowała się z nim policja.

Podczas pierwszej rozmowy zapytał po prostu, czy Ana Clara wróciła już do domu.

Podczas drugiego zdawał się być niespokojny.

W tamtym czasie Marcos nie przywiązywał do tego większej wagi.

Był zbyt przytłoczony wiadomością o śmierci żony, żeby myśleć o czymkolwiek innym.

Ale później tych dwóch telefonów nie sposób było zapomnieć.