Potem sprawdziłem gazetę.
Wszystkie pięć liczb się zgadzało.
Główna wygrana wyniosła 2 412 000 dolarów.
Siedziałem na podłodze w kuchni i wpatrywałem się w wyniki.
Następnego ranka Gary wręczył mi papiery rozwodowe.
„Od lat jestem nieszczęśliwy” – oznajmił. „Dom jest zadłużony, a większość naszego majątku jest na moje nazwisko”.
A potem dodał chłodno: „Połowa niczego to nic”.
Spojrzałem na niego.
„Okej, Gary.”
Wydawał się zaskoczony, że nie protestuję.
Dwie godziny później pojechał w kierunku Atlanty.
Już podejrzewałem, dokąd zmierza.
Więc wyjąłem pudełko po butach zawierające 987 podpisanych losów na loterię, usiadłem w wiklinowym fotelu mojej matki i czekałem.
O 2:47 zadzwonił mój telefon.
Pracownik loterii zapytał, czy potrafię rozpoznać napis na zwycięskim losie.
„Oczywiście” – odpowiedziałem.
Dałem jej swój pełny podpis, cotygodniową notatkę o czerwcu i inicjały pana Mehty.
Następnie wyjaśniłem, że przez dziewiętnaście lat był świadkiem moich zakupów.
Centrum rozpatrywania roszczeń wstrzymało transakcję i rozpoczęło sprawdzanie spornej kwestii własności.
Pan Mehta potwierdził moje konto i udostępnił mi datowane dokumenty dotyczące zakupów, które starannie prowadził.
Próba odebrania nagrody przez Gary'ego stała się przedmiotem śledztwa.
Ale los na loterię nie był jedyną niespodzianką.
Moja prawniczka, Delores Simmons, przejrzała nasze finanse i odkryła, że Gary prowadził nieujawnione konto, na którym znajdowały się pieniądze przelane z naszych wspólnych funduszy.
