Planujesz wyjście ze znajomymi? Zastanów się dwa razy!

„Możesz w to uwierzyć? Dzwoniła moja mama” – powiedział Igor, ledwo zerkając na laptopa, na którym przewijały się arkusze kalkulacyjne. Wyrzucił to z siebie, jakby zapowiadał pogodę. „Przyjeżdża do nas na tydzień. Powiedziała, że ​​tęskni i że przyniesie jakieś smakołyki”.

Lena, która w tej chwili próbowała nawlec igłę, żeby przyszyć oporny guzik do koszuli Igora, zamarła. Nić wyślizgnęła się jej z palców, a igła o mało nie ukłuła się w opuszek. Powoli uniosła głowę.

„Na tydzień?” Jej głos był nieco zbyt spokojny, ale Igor, pogrążony w rachunkach, nie zwrócił na to uwagi. „Więc kiedy dokładnie przyjedzie Tamara Wasiliewna?

” „Pojutrze, we wtorek rano” – w końcu oderwał wzrok od ekranu, przetarł zmęczone oczy i uśmiechnął się do żony. W jego uśmiechu było trochę poczucia winy, ale przede wszystkim radości. „Możesz w to uwierzyć? Przywozi swoje domowe specjały. Tak dawno jej nie jadłem”.

Lena po cichu odłożyła koszulę i igłę na stolik kawowy. Jej wyraz twarzy stał się nieodgadniony. Zanim zdążyła cokolwiek powiedzieć, telefon Igora, leżący obok komputera, zaczął radośnie dzwonić – dzwonił Witia, jego najlepszy przyjaciel. Igor natychmiast chwycił telefon, a na jego twarzy pojawił się jeszcze szerszy uśmiech.

„Hej, Witia! Co tam? … Co? Serioga?! Serio? Super! … Wieczór kawalerski? Kiedy? … W tym tygodniu? Zaczyna się w środę? Poza miastem? Trzy dni? Zwariowałeś?! … Jak mogłem to przegapić! Oczywiście, że będę! Jasne! Dobra, wyślij mi szczegóły. Do zobaczenia wkrótce!”

Rozłączył się, a Ty niemal czułeś, jak wrze w nim podniecenie.

„Lena, nie uwierzysz!” Nasz Serioga się żeni! Urządza wieczór kawalerski – będzie epicko! Jedziemy do kurortu za miastem, trzy dni czystego szaleństwa! Od środy do soboty. Wyobraź sobie, jaka ekipa tam będzie!

Spojrzał na Lenę, czekając, aż podzieli jego radość, ale spotkał się z tak zimnym, ciężkim spojrzeniem, że jego entuzjazm natychmiast wyparował. Stała przy oknie z założonymi rękami, obserwując wieczorne miasto.