Tasha rzuciła się na nią jeszcze raz, ale Maya odwróciła się od ataku, zablokowała jej ramię i odepchnęła ją na tyle mocno, że straciła równowagę.
Tasha wylądowała na betonie z wyrazem zaskoczenia na twarzy.
Nikt się nie śmiał.
Nie jej przyjaciele.
Nie kobiety stojące przy płocie.
Nikt.

Maya natychmiast się odsunęła.
Nie kontynuowała.
Nie świętowała.
Po prostu wytarła resztę wody z twarzy i spojrzała na Tashę.
„Prosiłem cię, żebyś przestał.”
W tym momencie przez podwórze przebiegło już dwóch strażników.
Jeden z nich podbiegł najpierw do Mai i złapał ją za ramię.
„Pod ścianę!”
Maya nie stawiała oporu.
