„Co się stało? Będziesz płakać?”
Maya nie odpowiedziała od razu.
Jej mokre włosy przyklejały się do twarzy, gdy wpatrywała się w ziemię.
Potem cicho powiedziała:
„Proszę cię ostatni raz. Zostaw mnie w spokoju.”
Tasha znów się zaśmiała.
„Och, posłuchaj jej.”
Wyciągnęła rękę i szturchnęła Mayę w ramię.
Ponieważ Maya była tak lekka, potknęła się do tyłu i uderzyła w ścianę.
Kilku więźniów wstrzymało oddech.
Tasha znów zrobiła krok w jej stronę, wyraźnie dobrze się bawiąc.
„A co zrobisz, jeśli tego nie zrobię?”
Maya stała przy ścianie przez kilka sekund.
Jej głowa była spuszczona.
Jej dłonie pozostały zupełnie nieruchome.
