Wzięła butelkę z drugiej ręki Mai.
Maya sięgnęła po nią.
„Nie.”

Tasha zrobiła pauzę.
Przez sekundę spojrzała Mai prosto w oczy.
Następnie powoli uniosła butelkę nad głowę.
Lodowata woda spływała po włosach i twarzy Mai, mocząc przód jej pomarańczowego mundurka.
Maya zamknęła oczy, gdy woda spływała jej po szyi.
Tasha obserwowała jej reakcję, unosząc kącik ust.
Następnie przesadnie łagodnym głosem powiedziała:
„Ojej… przepraszam.”
Przez pół sekundy udawała, że jest zaniepokojona.
Po czym wybuchnęła głośnym śmiechem.
Jej przyjaciele natychmiast dołączyli do akcji.
Kilku więźniów siedzących nieopodal odwróciło się, żeby popatrzeć.
Maya otarła wodę z oczu.
Tasha pochyliła się bliżej.
