Dwa tygodnie później Żenia znalazł sposób na ucieczkę. Zaczął chodzić na obiady do matki.
Wiera Ignatjewna początkowo triumfowała. Syn był z nią! Luda pochwaliła go: „Widzisz, przybiegł do matki, ta zalotna kobieta go nie karmi”.
Jednak radość nie trwała długo.
Żenia to zdrowy mężczyzna o wilczym apetycie. Kiedy wracał po zmianie, zjadał pół garnka zupy, prosił o dokładkę i popijał herbatą z ciasteczkami.
„Mamo, czy są jeszcze kotlety?” zapytał, wycierając talerz chlebem.
Wiera Ignatjewna zacisnęła usta. Miała godziwą emeryturę, ale miała też potrzeby, a codzienne karmienie dorosłego mężczyzny aż do rzezi nie mieściło się w jej planach. Jej zapasy żywności topniały na jej oczach. Mięso, masło, warzywa – wszystko znikało w bezdennej otchłani żołądka Żeni.
Pod koniec lutego Wiera Ignatjewna wrzeszczała. Ciotka Luda, wpadając z wizytą, zastała siostrę przy piecu – czerwoną, spoconą i wściekłą.
- Verka, dlaczego jesteś taka wyczerpana?
„Ten Żenia!” Wiera Ignatjewna rzuciła chochlą w gniewie. „On je jak szalony! Gotuję tylko na trzy dni, a on pożera wszystko w jeden wieczór. Nie mam już pieniędzy na lekarstwa; wszystko spuszczamy w toalecie!”
„To powiedz mu, żeby dał mu pieniądze!” – podjudzała Luda.
„Mój własny syn? Jakie to niezręczne... To wszystko wina Irki, węża! Głodzi go, żeby mi zrobić na złość!”
Rozstrzygnięcie nastąpiło w pierwszą niedzielę marca.
Ira była sama w domu, rozkoszując się ciszą i grzebiąc w szafie. Zadzwonił dzwonek do drzwi. Wiera Ignatjewna stała w progu. Nieproszona, w zabłoconych butach, weszła prosto do kuchni.
„O czym myślisz, moja droga?” – zaczęła od progu, bez powitania. „Czy głodzisz człowieka? Wkrótce zostanie sam, żeby zamieszkać ze mną, bo dom jest pusty!”
Ira spokojnie nalała sobie wody.
„Wiero Ignatjewna, to była twoja decyzja. »Każdy sam dla siebie«. Ja pracuję w restauracji, tam mnie karmią. Żenia pracuje w fabryce, dostaje pensję. Niech kupuje i gotuje. Albo idzie do stołówki. Nie jestem jego służącą.”
„Jesteś żoną!” – wrzasnęła teściowa, plując. „Twoim zadaniem jest karmić męża! Ja karmiłam jego ojca przez całe życie!”
Kliknij następną stronę, aby czytać dalej 👇
