„Nic, o czym nie zostałeś ostrzeżony.”
Złapała mnie za nadgarstek. „Napraw to. To mój ślub”.
Spojrzałem na jej palce, aż mnie puściła.
„Czy wiesz, że sfałszowali mój podpis?”
Jej milczenie trwało o pół sekundy za długo.
To była wskazówka, której potrzebowałem.
„Wiedziałeś” – powiedziałem.
„Powiedzieli, że to tymczasowe.”
„Pomogłeś im przesłać zdjęcia z inspekcji.”
Jej twarz zbladła. Znalazłem te zdjęcia w aktach pożyczkodawcy tego ranka. Chloe była widoczna w lustrze, trzymając aparat w mojej sypialni.
„Wybrałaś niewłaściwą siostrę” – powiedziałem jej.
Za nami otworzyły się drzwi sali balowej.
Nathaniel Reed wszedł w grafitowym garniturze, niosąc czarną skórzaną walizkę mojego dziadka. U jego boku kroczył szef ochrony hotelu.
Mama zobaczyła go przez pokój.
Jej kieliszek do szampana rozbił się o podłogę.
„Nie” – krzyknęła. „Nie powinieneś tu dziś wieczorem być”.
CZĘŚĆ 3
Reed zatrzymał się pod żyrandolem i otworzył skórzaną walizkę leżącą na stole bankietowym.
„Jestem dokładnie tam, gdzie kazał mi być twój ojciec, gdybyś kiedykolwiek dotknął Eleny” – powiedział.
Mama cofnęła się do taty. „On cię zwolnił”.
„Nie. Podrobiłeś jego nagłówek, przechwyciłeś moją korespondencję i powiedziałeś rodzinie, że okradłem majątek. Niestety dla ciebie, twój ojciec zachował duplikaty.”
Dyrektor hotelu zamknął drzwi sali balowej. Nie po to, by kogokolwiek uwięzić, ale by uniemożliwić moim rodzicom zabranie dokumentów, prezentów czy sprzętu zakupionego za pieniądze z funduszu powierniczego. Ochroniarze zajęli pozycje przy wyjściach, podczas gdy Reed położył przed tatą trzy zaświadczenia.
„Z dniem dzisiejszym zostajecie usunięci z funkcji powierników. Wszystkie kontrolowane konta zostają zamrożone. Niezależny syndyk przejmuje teraz rodzinną firmę, a pożyczkodawca został powiadomiony, że podpis Eleny został sfałszowany”.
