Część 3
Vivian rzuciła się do mikrofonu.
Dotarłem tam pierwszy.
„Przez lata” – powiedziałem – „nazywałeś mnie zepsutym, niewdzięcznym i bezużytecznym. Dziś wieczorem obróciłeś moją traumę medyczną w żart. Porozmawiajmy więc o tym, czego miałeś nadzieję, że nikt nie zobaczy”.
Priya wręczyła prawnikom trzy teczki.
Pierwszy adwokat zwrócił się do Vivian. „Dostarczono ci zawiadomienie o wszczęciu postępowania cywilnego w sprawie kradzieży tożsamości, oszustwa i sprzeniewierzenia środków”.
Drugi zwrócił się do Clary. „Zostajesz natychmiast zawieszony w obowiązkach administracyjnych do czasu zakończenia śledztwa w sprawie kradzieży wynagrodzeń”.
Clara zaśmiała się za głośno. „Nie możesz mnie zawiesić. Pracuję dla Cross Meridian Hospitality”.
Daniel wziął mikrofon z mojej ręki.
„Wiem” – powiedział.
Zwrócił się do gości. „Nazywam się Daniel Cross. Jestem założycielem i większościowym właścicielem Cross Meridian Industries”.
Vivian wpatrywała się w niego. „Nie. Właścicielem jest jakiś stary inwestor z Bostonu”.
„Ta historia była przydatna” – powiedział Daniel. „Pokazała mi, jak zachowują się ludzie, gdy uważają, że nie ma prądu”.
Wskazał na ekran. Upokarzający pokaz slajdów zniknął. Na jego miejscu pojawiły się przelewy bankowe, podrobione podpisy, fałszywe faktury i wewnętrzne e-maile.
Głos Clary się załamał. „To są prywatne sprawy”.
„To dowody” – odpowiedziała Priya.
Daniel zwrócił się do zebranych. „Każdy, kto śmiał się z mojej żony, ale nie popełnił przestępstwa, może odejść ze wstydem. Każdy, kto pracował w moich firmach i brał udział w oszustwie, nękaniu lub ukrywaniu prawdy, został już zwolniony”.
Mąż Vivian spojrzał na ekran i szepnął: „Utraciłem dostęp”.
Clara wpatrywała się w swoje. „Zamroziłeś moje konta”.
„Sąd tak zrobił” – powiedziałem. „Dziś rano”.
