Na kwadrans przed moim wyjazdem na lotnisko moja sześcioletnia córka owinęła mi ramiona wokół szyi i wyszeptała: „Kiedy podróżujesz, mama wkrapla krople do mojego soku, a potem mnie filmuje”. Zerknęłam w stronę kuchni. Marta stała tam uśmiechnięta, wciąż trzymając szklankę. Udawałam, że wszystko jest w porządku, odwołałam lot i po cichu wróciłam po córkę. Ale kiedy sprawdziłam nagranie z ukrytej kamery, odkryłam, że nie była jedynym celem.

Część 2 z 3

Coś w umowie mnie zaniepokoiło, więc zadzwoniłem do Victorii Sterling, prawniczki zarządzającej funduszem powierniczym Hannah. Po wysłuchaniu moich ustaleń Victoria zamilkła.

„Marcus, nie podpisuj niczego, co ma związek z tą nieruchomością.”

„Nie planowałem tego.”

„Musisz coś wiedzieć. Trzy tygodnie temu Blue Horizon wnioskował o przegląd struktury administracyjnej trustu”.

Zacisnąłem mocniej dłoń na telefonie.

„Nigdy tego nie autoryzowałem”.

„Wiem. Zablokowaliśmy to. Ale ich proponowana poprawka zawierała klauzulę o zarządzaniu wtórnym”.

„Jakiego rodzaju?”

„Jeśli tymczasowo nie będziesz w stanie zarządzać funduszem powierniczym lub jeśli Lily zostanie umieszczona w całodobowej placówce opieki behawioralnej, uprawnienia zarządcze mogą zostać przekazane innej wyznaczonej osobie”.

Znałem już odpowiedź, zanim jeszcze zapytałem.

"Kto?"

Wiktoria zawahała się zanim odpowiedziała.

„Saro.”

Spojrzałam w stronę pokoju, w którym Lily rysowała z babcią. Filmy nigdy nie miały na celu jedynie zawstydzenia mojej córki. Budowały historię, która miała na celu wyrzucenie jej z domu i przybliżenie Sarah kontroli nad wszystkim, co Hannah zostawiła.