Moje dzieci upokarzały mnie z powodu moich dużych piersi — myślały, że ich okrutne żarty nigdy nie zranią mnie na tyle, żebym zaczęła się bronić… aż zrobiłam coś, po czym zaniemówiły 

Przez lata udawałam, że ich żarty mnie nie ranią.
Moje dzieci mnie kochały, a przynajmniej tak mi się wydawało, ale za każdym razem, gdy rodzina się spotykała, zawsze znajdowały coś w moim wyglądzie, z czego mogły się śmiać.
I najczęściej chodziło o moje duże piersi.
Komentowały moje ubrania. Śmiały się, gdy pojawiałam się na rodzinnych zdjęciach. Mówiły mi, że niektóre bluzki sprawiają, że wyglądam śmiesznie, i sugerowały, że powinnam się bardziej zakrywać, bo ludzie prawdopodobnie się na mnie gapią.
Na początku śmiałam się razem z nimi.
Co innego miałam zrobić?
Ale każdy żart zostawał ze mną na długo po tym, jak wszyscy inni już o nim zapomnieli.
Powoli przestałam nosić ubrania, które kochałam.
Unikałam zdjęć.
Zanim wychodziłam z domu, stałam przed lustrem i przebierałam się raz za razem, zastanawiając się, co obcy ludzie mogą pomyśleć, kiedy mnie zobaczą.
Najgorszy moment nadszedł podczas rodzinnej uroczystości.
Kupiłam piękny nowy strój i po raz pierwszy od dawna naprawdę czułam się w nim pewnie.
Wtedy jedno z moich dzieci spojrzało na mnie i się roześmiało.
Drugie dołączyło.
