Robert spojrzał na mojego męża z niedowierzaniem.
— Daniel… Nie powiedziałeś jej nawet o dziecku?
Daniel wybuchnął płaczem.
— Bałem się.
Nagle przed oczami pojawił mi się obraz.
Małe żółte łóżeczko.
Maleńkie ubranka.
Mój zaokrąglony brzuch.
Krzyknęłam:
— GDZIE JEST MOJE DZIECKO?!
Daniel podszedł bliżej.
— Lily, nasza córka żyje.
— GDZIE ONA JEST?!
— Znasz ją.
Zamarłam.
— O czym ty mówisz?
— Emily… Ta mała dziewczynka, którą uważasz za córkę mojego brata…
Nie mogłam złapać oddechu.
Trzyletnia Emily.
