„Mój mąż powiedział mi, że straciłam obie ręce w wypadku samochodowym. Uwierzyłam mu. Ale trzy lata później, kiedy poszłam do lekarza z powodu zupełnie innej choroby, zobaczył moje ramiona i zamarł. Potem spokojnie powiedział: «Czy pani mąż mógłby wyjść na kilka minut?». Kiedy zostaliśmy sami, lekarz zamknął drzwi i zapytał: «Kto powiedział pani, że straciła pani ręce w wypadku samochodowym?». Odpowiedziałam: «Mój mąż». Lekarz spuścił głowę i powiedział: «W takim razie panią okłamał…»”

Daniel padł na kolana.

— Bo inaczej mogłaś umrzeć.

Lekarz podszedł bliżej.

— Lily, nadszedł czas, żeby poznała pani całą prawdę.

Trzy lata wcześniej wcale nie miałam wypadku samochodowego.

Ciężko zachorowałam.

Byłam w szóstym miesiącu ciąży, kiedy rozwinęła się u mnie infekcja zagrażająca życiu.

Lekarzom udało się uratować moje dziecko dzięki nagłemu porodowi, ale mój stan gwałtownie się pogarszał.

Przez wiele tygodni leżałam nieprzytomna na oddziale intensywnej terapii.

Poważne powikłania doprowadziły do nieodwracalnego uszkodzenia obu moich rąk.

Ich amputacja była konieczna, żeby uratować mi życie.

Nagle zaczęłam się trząść.

— Jakie dziecko…?