Daniel padł na kolana.
— Bo inaczej mogłaś umrzeć.

Lekarz podszedł bliżej.
— Lily, nadszedł czas, żeby poznała pani całą prawdę.
Trzy lata wcześniej wcale nie miałam wypadku samochodowego.
Ciężko zachorowałam.
Byłam w szóstym miesiącu ciąży, kiedy rozwinęła się u mnie infekcja zagrażająca życiu.
Lekarzom udało się uratować moje dziecko dzięki nagłemu porodowi, ale mój stan gwałtownie się pogarszał.
Przez wiele tygodni leżałam nieprzytomna na oddziale intensywnej terapii.
Poważne powikłania doprowadziły do nieodwracalnego uszkodzenia obu moich rąk.
Ich amputacja była konieczna, żeby uratować mi życie.
Nagle zaczęłam się trząść.
— Jakie dziecko…?
