Podał mi lekką koszulkę i krótkie spodenki sportowe.
Byłem zdezorientowany.
„Dziadku, dlaczego?”
„Zrozumiesz później. Musimy wejść do wody.”
Gdy zobaczyłem strumień, całe moje ciało zaczęło się trząść.
„Nie chcę.”
Dziadek spojrzał na mnie.
„Emily, proszę, zaufaj mi.”
Od tego dnia wszystko się powtórzyło.
Poszliśmy do lasu, przebrałem się i podeszliśmy do strumienia.
Czasami byłem tak przerażony, że nie mogłem nawet mówić.
Czasami płakałam.
Raz nawet krzyczałem na cały głos.
„DZIADKU, PROSZĘ, PRZESTAŃ!”
Zatrzymał się natychmiast.

„Dobrze, Emily. Wystarczy na dziś.”
Ale następnego dnia wróciliśmy tam ponownie.
Za każdym razem, gdy wracałem do domu, moje ubrania były mokre, moje oczy były czerwone, a moje ręce się trzęsły.
Moja matka zaczęła to zauważać.
„Emily, co się z tobą dzieje?”
„Nic, mamo.”
