— Zwolniłeś mnie na oczach wszystkich, a teraz chcesz się ze mną spotkać w tajemnicy?
— Proszę, Margaret. Jest coś, o czym musisz wiedzieć. Obiecuję, że jutro wszystko zrozumiesz.
Wbrew zdrowemu rozsądkowi zgodziłam się.
Założyłam swoją ulubioną krótką białą sukienkę i pojechałam nad jezioro.
Richard już czekał przy drewnianym ogrodzeniu. Miał na sobie jasnoniebieską koszulę i czarne spodnie.
Uśmiechnął się, kiedy mnie zobaczył.
— Pięknie wyglądasz, Margaret.
Skrzyżowałam ramiona.
— Dlaczego mnie tutaj sprowadziłeś?
Zamiast odpowiedzieć, zaskoczył mnie dziwną prośbą.
— Czy mogłabyś zrobić sobie ze mną zdjęcie? Tylko jedno. Proszę.
Byłam zdezorientowana, ale wyglądał na tak zdenerwowanego, że nie potrafiłam odmówić.
Stanął obok mnie, delikatnie objął mnie ramieniem i uśmiechnął się do aparatu. Ja również się uśmiechnęłam, choć serce waliło mi jak oszalałe.
Po zrobieniu zdjęcia długo mi się przyglądał.
