Mój 68-letni szef zwolnił mnie na oczach wszystkich pracowników. Dwie godziny później zadzwonił i wyszeptał: „Załóż swoją najpiękniejszą sukienkę i spotkaj się ze mną nad jeziorem. Nikomu o tym nie mów”. Kiedy przyjechałam, objął mnie ramieniem i poprosił o wspólne zdjęcie. Oboje się uśmiechaliśmy… Ale następnego ranka to zdjęcie wisiało na drzwiach jego gabinetu, a wszyscy zaniemówili…

— Zwolniłeś mnie na oczach wszystkich, a teraz chcesz się ze mną spotkać w tajemnicy?

— Proszę, Margaret. Jest coś, o czym musisz wiedzieć. Obiecuję, że jutro wszystko zrozumiesz.

Wbrew zdrowemu rozsądkowi zgodziłam się.

Założyłam swoją ulubioną krótką białą sukienkę i pojechałam nad jezioro.

Richard już czekał przy drewnianym ogrodzeniu. Miał na sobie jasnoniebieską koszulę i czarne spodnie.

Uśmiechnął się, kiedy mnie zobaczył.

— Pięknie wyglądasz, Margaret.

Skrzyżowałam ramiona.

— Dlaczego mnie tutaj sprowadziłeś?

Zamiast odpowiedzieć, zaskoczył mnie dziwną prośbą.

— Czy mogłabyś zrobić sobie ze mną zdjęcie? Tylko jedno. Proszę.

Byłam zdezorientowana, ale wyglądał na tak zdenerwowanego, że nie potrafiłam odmówić.

Stanął obok mnie, delikatnie objął mnie ramieniem i uśmiechnął się do aparatu. Ja również się uśmiechnęłam, choć serce waliło mi jak oszalałe.

Po zrobieniu zdjęcia długo mi się przyglądał.