Młody czarnoskóry mężczyzna miał zwyczaj wrzucania pustych butelek po wodzie pod łóżko. Ale pewnego dnia poczuł, że coś porusza się pod nim w nocy. Początkowo to ignorował, aż pewnej nocy usłyszał dziwny dźwięk dochodzący z wnętrza jednej z butelek. Kiedy w końcu zebrał się na odwagę, by zajrzeć pod łóżko i zobaczyć, co jest w pustych butelkach, zamarł z przerażenia…

Kilka tygodni później Margaret została wypisana ze szpitala.

Lucy i jej kocięta całkowicie wyzdrowiały.

Marcus adoptował dwa kocięta, dla pozostałej trójki znaleziono kochające rodziny, a Lucy wróciła do domu Margaret.

Ale najpiękniejsza część tej historii miała dopiero nadejść.

Marcus zaczął regularnie odwiedzać starszą kobietę.

Najpierw przyszedł odwiedzić Lucy.

Później przychodził po prostu spędzać czas z Margaret.

Mieszkała sama, a Marcus stracił matkę wiele lat wcześniej.

Z biegiem tygodni stali się sobie tak bliscy, że Marcus zaczął nazywać ją „Babcią”.

Pewnej niedzieli, podczas wspólnego lunchu, Margaret uśmiechnęła się i powiedziała:

„Wiesz, kiedy Lucy zniknęła, myślałem, że życie zabrało mi ostatnią żyjącą duszę, którą kochałem. Ale ona wróciła… i wprowadziła ciebie też do mojego życia”.