„Pani Margaret, jest coś, co chciałbym pani pokazać.”
Odtworzył film.
Na ekranie była Lucy otoczona pięcioma kociętami.
Ręce Margaret zaczęły drżeć.
„To Lucy? Moja Lucy?”
„Tak. Żyje. A jej kocięta też czują się coraz lepiej.”
Margaret zakryła twarz dłońmi i wybuchnęła płaczem.
„Myślałem, że straciłem ją na zawsze”.
Następnie wyjaśniła, że Lucy była ostatnim prezentem, jaki dał jej jej zmarły mąż.
Po jego śmierci kot stał się jej najbliższym towarzyszem.
„Pytałam o nią każdego dnia w szpitalu” – szepnęła Margaret. „Wszyscy mówili mi, że muszę pogodzić się z tym, że nie wróci”.
Marcus usiadł obok niej.
„No cóż, wróciła. I przyprowadziła ze sobą całą rodzinę.”
Margaret śmiała się przez łzy.
